Jan Barylski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Barylski, ps. dziennikarski – „Bolesław Golcz”, „Acer” (ur. 29 lipca 1890 w Radomsku, zm. 27 maja 1946 w Warszawie) – polski dziennikarz i literat.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1908 gimnazjum w Częstochowie i wyjechał do Liège, gdzie studiował prawo i handel. W 1917 przyjechał do Sosnowca i rozpoczął pracę w „Kurierze Zagłębia”, pod koniec tego samego roku powrócił do Częstochowy zatrudnił się w „Gońcu Częstochowskim”. Pod pseudonimem „Acer” publikował satyryczne felietony w ramach cyklu „Przez zakopcone okulary”. Był członkiem Stronnictwa Narodowego, czego wyraz dawał w krytyce panujących w Częstochowie małomiasteczkowych klimatów. Duże zainteresowanie jego twórczością spowodowało, że już w 1921 został współwydawcą tygodnika „Satyr Częstochowski”. Od 1926 gazeta zmieniła nazwę na „Wspólna Krytyka”. W 1928 rozpoczął działalność literacką, spod jego pióra wyszły liczne i wówczas modne utwory komediowe. W tym okresie został współorganizatorem „Grupy Literackiej Lit-Ars” oraz wydawanego przez nią „Czasopisma Literackiego”. Rozwijająca się kariera dziennikarska spowodowała, że w 1934 Barylski przeniósł się do Warszawy. Po powstaniu warszawskim znalazł się w obozie jenieckim. W 1945 powrócił do Warszawy, gdzie rok później zmarł. Został pochowany na Cmentarzu Bródnowskim (kw. 39L-6)[1].

Wybrana twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Miłość XX wieku (1928)
  • Rewolucja w Pikutowie (1929)
  • Fatalna wizyta (1930)
  • Z teki humorysty (1931)
  • Wesoła Muza (1931)
  • Lekkie utwory humorystyczne (1931)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]