Jan Bernad

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Bernad
Data i miejsce urodzenia 30 grudnia 1917
Ostrów
Data śmierci 12 grudnia 2006
Zawód, zajęcie lekarz weterynarii
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż Walecznych (od 1941) Brązowy Medal Wojska Polskiego Brązowy Medal Wojska Polskiego Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Gwiazda za Wojnę 1939–1945 (Wielka Brytania) Gwiazda Francji i Niemiec (Wielka Brytania) Medal Obrony (Wielka Brytania) Medal Wojny 1939–1945 (Wielka Brytania)
Odznaka Grunwaldzka

Jan Bernad (ur. 30 grudnia 1917 w Ostrowie, zm. 12 grudnia 2006) – doktor nauk weterynaryjnych.

W 1936 zdał egzamin dojrzałości w VI Państwowym Gimnazjum im. Stanisława Staszica we Lwowie. W tym samym roku rozpoczął studia – początkowo na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, a po roku na Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie. Wybuch II wojny światowej pokrzyżował dalsze planu życiowe.

W trakcie wojny[edytuj | edytuj kod]

Po klęsce wrześniowej Jan Bernad przez Węgry i Jugosławię, udał się do Francji. Wiosną 1940 roku został skierowany do 10 pułku strzelców konnych, brał udział w walkach pod Dunkierką a następnie ewakuował się do Wielkiej Brytanii. Służył w 10 brygadzie Kawalerii Zmotoryzowanej pod dowództwem generała Maczka. W późniejszym czasie jego pułk został przeorganizowany w pancerny pułk rozpoznawczy Dywizji Pancernej. Cały szlak bojowy Jan Bernad przebył w czołgu, walcząc we Francji, w Belgii, Holandii i Normandii. „Dzień zwycięstwa” przeżył w Wilhelmshawen w Niemczech.

W uznaniu trudu żołnierskiego został odznaczony odznaczeniami polskimi (Krzyż Walecznych, Medal Wojska Polskiego – 2-krotnie, Krzyż Dywizji Pancernej, Medal Zwycięstwa i Wolności, Medal za udział w bitwach na Zachodzie, Odznaka Grunwaldzka, Złota Odznaka 1 Dywizji Pancernej) i odznaczeniami brytyjskimi (1939-1945 Star, France and Germany Star, Defence Medal, War Medal 1939-1945).

W 1946 wrócił do Polski i osiadł we Wrocławiu i ukończył studia weterynaryjne. W 1948 podjął pracę w Klinice Położnictwa i Patologii Rozrodu Wydziału Weterynaryjnego we Wrocławiu, a po pięciu latach przeniósł się do Stacji Sztucznego Unasieniania Bydła w PGR Kosowo k. Gostynia. W 1956 r. został przeniesiony do pracy w WZPGR – Olsztyn, otrzymując zadanie zorganizowania i uruchomienia od podstaw Stacji Sztucznego Unasieniania Bydła dla potrzeb państwowych gospodarstw rolnych. Od niego zależało przygotowanie kadry laboratoryjnej i inseminatorów oraz zespołu lekarzy wet. nadzorujących unasienianie bydła. Uruchomienie zakładu nastąpiło w 1958, natomiast w lutym 1962 dr Jan Bernad – po obronie pracy doktorskiej na macierzystym Wydziale Medycyny Weterynaryjnej we Wrocławiu – objął stanowisko kierownika Ośrodka Zwalczania Bezpłodności i Chorób Młodzieży w WZWet. w Olsztynie.

Zasługi w dziedzinie nauk weterynaryjnych.[edytuj | edytuj kod]

Jan Bernad, na bazie Ośrodka Szkoleniowego WZWet. Olsztyn – w Iławie szkolił lekarzy nadzorujących rozród w fermach przemysłowych z kilku województw.

W lipcu 1979 Jan Bernad wraz z żoną – równie z lekarzem weterynarii – przeszedł na emeryturę. Był orędownikiem samorządu zawodowego lekarzy weterynarii i włączył się już na początku w jego budowanie. W Zrzeszeniu Lekarzy i Techników Weterynarii przez kilkanaście lat przewodniczył Koleżeńskiej Kasie Zapomogowo-Pożyczkowej.

W Warmińsko-Mazurskiej Izbie Lekarsko-Weterynaryjnej początkową rolę inicjatora zamienił na funkcje Przewodniczącego Okręgowej Komisji Rewizyjnej, którą pełnił przez dwie kadencje w latach 1991 – 2001.

W uznaniu zasług został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Srebrnym Krzyżem Zasługi, Złotą Odznaką Honorową Lekarzy i Techników Weterynarii, Odznaką – Zasłużony dla Warmii i Mazur oraz Medal Honorowy Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej, przyznany w 2000 roku.