Jan Besta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Besta
Data i miejsce urodzenia 16 maja 1812
Racibórz
Data i miejsce śmierci 24 września 1887
Głogówek
Zawód, zajęcie nauczyciel, pisarz

Jan Besta (ur. 16 maja 1812 w Raciborzu, zm. 24 września 1887 w Głogówku) – niemiecki nauczyciel i pisarz.

Jego ojciec był piekarzem. Maturę zdał w 1832 roku w raciborskim gimnazjum, a następnie rozpoczął studia filozoficzne na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1835 roku przeszedł do seminarium nauczycielskiego.

W 1838 roku rozpoczął pracę jako nauczyciel w Raciborzu, a w 1843 roku został przeniesiony do Prudnika. Dwa lata później, w 1845 roku został profesorem seminarium nauczycielskiego w Głogówku. Pracował na tej posadzie do czasu przejścia na emeryturę, co nastąpiło w 1886 roku.

Jest autorem dwóch części Polsko-niemieckiej książki do czytania dla katolickich szkół elementarnych, która ukazała się drukiem kilkakrotnie w latach 1860-1872, a także napisał Niemieckie wypisy oświatowo-wychowawcze dla katolickich seminariów nauczycielskich (Deutsches Lese- und Bildungsbuch für katholische Schullehrer-Seminarien), która ukazała się w 1870 roku i zyskała taką popularność, że w 1901 roku ukazało się jej dziewiąte wydanie. Opracował również wraz z E. Richterem Elementarz dla szkół dwujęzycznych (Fibel für utraquistische Schulen).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Raciborzanie Tysiąclecia, Katarzyna Gruchot (red.), Grzegorz Wawoczny (red.), Ryszard Kincel, Racibórz: wyd. Nowiny Raciborskie, 2002, ISBN 83-912666-2-1, OCLC 69501871.