Jan Bisztyga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Bisztyga (ur. 19 stycznia 1933 w Krakowie) – polski funkcjonariusz wywiadu, urzędnik państwowy, dyplomata i funkcjonariusz partyjny.

1948-1949 pracownik Zarządu Powiatowego ZMP w Niemodlinie, a 1949-1951 w Mrągowie. Absolwent chemii na Uniwersytecie Jagiellońskim (1951-1954 przewodniczący Zarządu Uczelnianego ZMP na UJ), od 1953 członek PZPR. Pułkownik wywiadu cywilnego MSW. Od 1972 do 1974 podsekretarz stanu w MSZ, ambasador PRL w Grecji (1975-1979) i Wielkiej Brytanii (1978-1981). W latach 1982-1985 starszy inspektor, a 1985-1986 zastępca kierownika Wydziału Informacji KC PZPR, następnie do 1989 Wydziału Propagandy KC PZPR[1]. W 1989 był rzecznikiem prasowym KC PZPR. 2001-2003 doradca premiera Leszka Millera.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Katalog kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL, bip.ipn.gov.pl [dostęp 2009-10-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]