Jan Branecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Branecki
biskup
Herb Jan Branecki
Data i miejsce urodzenia 1601[a]
Gniezno
Data i miejsce śmierci 1655
Poznań
biskup pomocniczy poznański
Okres sprawowania 1651 - 1655[1]
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 25 września 1651
Sakra biskupia ?
Sukcesja apostolska
Data konsekracji ?
Konsekrator nieznany

Jan Branecki herbu Radwan (ur. 1601[a] w Gnieźnie, zm. 1655 w Poznaniu) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy poznański, wikariusz generalny i oficjał poznański, scholastyk warszawski, kanonik gnieźnieńskiej kapituły katedralnej w 1645 roku, sekretarz Władysława IV Wazy[2], doktor obojga praw.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Bartłomieja[3]. 25 września 1651 papież Innocenty X prekonizował go biskupem pomocniczym poznańskim oraz biskupem in partibus infidelium enneńskim. Brak informacji, kiedy i od kogo przyjął sakrę biskupią.

W czasie potopu szwedzkiego został rozstrzelany przez Szwedów w katedrze poznańskiej za sprzeciwienie się próbie odprawienia w niej nabożeństwa luterańskiego[4].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b rok niepewny

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Biskupi pomocniczy diecezji i archidiecezji poznańskiej (pol.). Archidiecezja poznańska. [dostęp 2018-12-10].
  2. Prałaci i kanonicy katedry metropolitalnej gnieźnieńskiej od roku 1000 aż do dni naszych. Podług źródeł archiwalnych, opracował Jan Korytkowski, t. I, Gniezno 1883, s. 71.
  3. Rodzina, herbarz szlachty polskiej, t. I, Warszawa 1904, s. 272.
  4. Przeor na armatach (pol.). Gość Niedzielny. [dostęp 2018-12-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]