Jan Czekaj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Czekaj
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 września 1950
Pozowice
Zawód, zajęcie ekonomista
Tytuł naukowy profesor nauk ekonomicznych
Alma Mater Wyższa Szkoła Ekonomiczna w Krakowie
Stanowisko wiceminister przekształceń własnościowych (1994–1996), wiceminister finansów (2002–2003), członek Rady Polityki Pieniężnej (2003–2010)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Jan Czekaj (ur. 22 września 1950 w Pozowicach) – polski ekonomista, były wiceminister przekształceń własnościowych oraz wiceminister finansów, były członek Rady Polityki Pieniężnej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1973 ukończył studia w krakowskiej Wyższej Szkole Ekonomicznej (poprzedniczki Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie). Obronił następnie doktorat i habilitację. W 2003 otrzymał tytuł profesora nauk ekonomicznych.

Zawodowo związany z Akademią Ekonomiczną w Krakowie, zajmował stanowiska od asystenta stażysty do profesora. Od 1998 kieruje Zakładem Rynku Kapitałowego, w 1999 objął funkcję dyrektora Centrum Badań nad Sektorem Finansowym, a od 2000 kierownika Katedry Rynku Kapitałowego. Od 1989 do 1992 był adiunktem w Instytucie Finansów w Warszawie. W latach 1996–2002 był profesorem Małopolskiej Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Tarnowie. Wykłada także w Wyższej Szkole Ekonomii i Informatyki w Krakowie.

W okresie 1994–1995 wchodził w skład Rady Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie. Od 1994 do 1996 zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Przekształceń Własnościowych. Od 1995 do 1996 zasiadał w Komisji Papierów Wartościowych i Giełd. W tym samym okresie był członkiem rady nadzorczej Korporacji Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych. W latach 1995–1997 przewodniczył radzie nadzorczej Banku Przemysłowo-Handlowego S.A.

W latach 2002–2003 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów, był zastępcą przewodniczącego Komisji Nadzoru Bankowego oraz Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych. W 2003 został powołany przez Sejm do Rady Polityki Pieniężnej I kadencji w miejsce zmarłego Janusza Krzyżewskiego. W 2004 wybrano go do Rady Polityki Pieniężnej II kadencji, zasiadał w niej do 2010.

Autor publikacji z zakresu nauk ekonomicznych, poświęconych funkcjonowaniu rynku kapitałowego, zarządzania finansami przedsiębiorstw oraz procesów transformacji gospodarki centralnie planowanej.

W 2000 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]