Jan Domanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Domanowski
Herb Jan Domanowski
Data urodzenia ok. 1500,
Data śmierci 1563
biskup żmudzki
Okres sprawowania 1555-1553
Wyznanie katolickie
Kościół łaciński
Nominacja biskupia 1555
Sakra biskupia 1556

Jan Domanowski herbu Lubicz[1] (ur. ok. 1500, zm. 1563) – biskup żmudzki od 1556, wikariusz i oficjał generalny kapituły wileńskiej od 1530, sekretarz królewski od 1539.

Studiował prawdopodobnie na Akademii Krakowskiej, później uzupełniał wykształcenie we Włoszech, gdzie studiował prawo i teologię. W 1521 za poparciem królowej Polski Bony Sforzy został kanclerzem biskupa wileńskiego. Kierował odbudową, zniszczonej w pożarze katedry św. Stanisława w Wilnie. Jako biskup żmudzki na synodzie diecezjalnym w 1556 popierał opodatkowanie się duchowieństwa na potrzeby wojska przed zbliżającą się wojną litewsko-rosyjską. 28 listopada 1561 odebrał przysięgę od Gotarda Kettlera i przedstawicieli stanów inflanckich na wierność królowi polskiemu.

Na jego polecenie Piotr Rojzjusz opracował statut kapituły żmudzkiej Constitutiones ecclesiae mednicensis i Novelle constitutionis ecclesie mednicensis.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J., t. I, Lipsk 1846, s. 61.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]