Jan Dzieńkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Dzieńkowski
porucznik nawigator porucznik nawigator
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1917
Krzywki-Piaski
Data i miejsce śmierci 19 czerwca 1947
Turzańsk
Przebieg służby
Lata służby 1937-1947
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Orzel AK.jpg Armia Krajowa
Roundel of Poland (1921–1993).svg Siły Powietrzne RP
Jednostki Oficerska Szkoła Lotnicza
Stanowiska nawigator klucza
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Jan Dzieńkowski (ur. 25 kwietnia 1917 w Krzywkach-Piaskach, zm. 19 czerwca 1947 w rejonie Turzańska) – porucznik nawigator Ludowego Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jan Dzieńkowski urodził się 25 kwietnia 1917 w Krzywkach-Piaskach, w gminie Mostowo, w rodzinie Konstantego i Zofii. W 1932 ukończył szkołę powszechną w Mostowie, a 20 czerwca 1937 gimnazjum humanistyczne w Mławie. W lipcu i sierpniu 1937 ukończył kurs podstawowy pilotażu w Wojskowym Obozie Szybowcowym w Ustjanowej.

30 września 1937 został wcielony do Wojska Polskiego i skierowany na Dywizyjny Kurs Podchorążych Rezerwy 18 DP przy 71 Pułku Piechoty w Zambrowie. 1 stycznia 1938 został słuchaczem kursu obserwatorów w Szkole Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. 20 września 1938 awansował na kaprala podchorążego. Po kampanii wrześniowej walczył w konspiracji, jako żołnierz Armii Krajowej.

22 października 1945 został przyjęty do Ludowego Wojska Polskiego i przydzielony do 1 Mieszanego Szkolno-Treningowego Pułku Lotniczego w Radomiu, w charakterze słuchacza kursu obserwatorów. 7 grudnia 1945 został przeniesiony do Wojskowej Szkoły Pilotów w Dęblinie na stanowisko nawigatora klucza.

Wiosną 1947 został przydzielony do eskadry lotniczej, która wchodziła w skład Grupy Operacyjnej „Wisła”. 19 czerwca 1947 wykonywał lot na rozpoznanie sotni UPA „Burłaki” w rejonie Baligród-Jabłonki-Rzepedź. Pilotem samolotu Po-2 był chorąży Bronisław Świątkowski. W rejonie Turzańska samolot został ostrzelany z ziemi przez żołnierzy UPA. Jeden z wystrzelonych pocisków ranił go śmiertelnie. 21 czerwca 1947 został pochowany na cmentarzu wojskowym w Dęblinie[1].

21 czerwca 1947 Prezydent RP, Bolesław Bierut na wniosek Ministra Obrony Narodowej, marszałka Polski Michała Żymierskiego „za bohaterską i pełną poświęcenia walkę w obronie ładu i bezpieczeństwa w Kraju” odznaczył go pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[2].

30 sierpnia 1983 Minister Obrony Narodowej nadał 23 Lotniczej Eskadrze Szkolnej w Dęblinie imię porucznika nawigatora Jana Dzieńkowskiego[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Celek, Wyższa Oficerska Szkoła Lotnicza ..., s. 211-212, 244.
  2. M.P. z 1947 r. nr 102, poz. 672
  3. Rozkaz Nr Pf 13/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 sierpnia 1983 r.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Celek, Wyższa Oficerska Szkoła Lotnicza im. Jana Krasickiego. Dzieje dęblińskiej szkoły lotniczej, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1979, ​ISBN 83-11-06169-6​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]