Jan Engelgard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Engelgard
Data i miejsce urodzenia 2 grudnia 1957
Syców
Zawód, zajęcie historyk, publicysta, polityk
Alma Mater Uniwersytet Warszawski

Jan Engelgard (ur. 2 grudnia 1957 w Sycowie) – polski historyk, publicysta, pisarz, samorządowiec oraz polityk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

W 1978 został absolwentem Liceum Ogólnokształcącego im. Bolesława Chrobrego w Gryficach[1]. W 1983 ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Magisterium z historii uzyskał na podstawie pracy magisterskiej pt. Kadra I Korpusu Polskiego w niepodległej Polsce (1918–1921). Aspekty wojskowe i polityczne, napisanej pod kierunkiem profesora Tadeusza Jędruszczaka[2].

Działalność zawodowa i publiczna[edytuj | edytuj kod]

Należał do Polskiego Związku Katolicko-Społecznego. Wystąpił z niego w 1984, gdy z funkcji prezesa ustąpił Janusz Zabłocki[3]. W latach 1984–1990 był członkiem Stowarzyszenia „Pax”, gdzie zajmował się publicystyką historyczną, pisząc głównie na temat przedwojennego obozu narodowego[3]. W 1991 wstąpił do Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego, w którym objął funkcję wiceprezesa. Wszedł również w skład zarządu stowarzyszenia „Civitas Christiana”.

Publikował m.in. w „Najwyższym Czasie!”, „Nowym Świecie” i „Ładzie”. Od 1992 do 1993 pracował jako komentator „Słowa Powszechnego”. Następnie był dziennikarzem „Katolika” i „Kierunków”. Od 1993 publikował w następcy „SP” – „Słowie. Dzienniku Katolickim” (będąc zastępcą redaktora naczelnego tego pisma).

W 1997 został redaktorem naczelnym tygodnika „Myśl Polska” (od 2001 do 2004 wydawanego pod nazwą „Nowa Myśl Polska”)[4].

Z ramienia Ligi Polskich Rodzin bez powodzenia kandydował w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 (uzyskał 2387 głosów)[5] i w wyborach parlamentarnych w 2005 (dostał 224 głosy)[6]. W okresie od 24 października 2005 do 24 listopada 2006 był członkiem zarządu województwa mazowieckiego II kadencji. Pełnił później funkcję wiceprzewodniczącego zarządu głównego Ruchu Ludowo-Narodowego. Działał także w Kresowym Ruchu Patriotycznym. Został współpracownikiem związanego z Klubem Zachowawczo-Monarchistycznym portalu Konserwatyzm.pl[7]. Autor tekstów historycznych w specjalistycznym kwartalniku „Niepodległość i Pamięć[8].

Później zatrudniony został w Muzeum Niepodległości w Warszawie, gdzie objął funkcję kierownika X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej[9].

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2014 otrzymał odznaczenie Polonia Mater Nostra Est[10].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • „Cud nad Wisłą” – 1920 rok, „Pod Prąd”, Warszawa 1988.
  • Testament Dmowskiego. Niemcy-Rosja-Polska, Wyd. Polskie, Warszawa 1996, ​ISBN 83-905683-4-9​.
  • Wielka gra Bolesława Piaseckiego, Wydawnictwo Prasy Lokalnej, Warszawa 2008, ​ISBN 978-83-925284-4-9​.
  • Lech Kaczyński w Tbilisi (współautor Adam Wielomski), Wydawnictwo Prasy Lokalnej, Warszawa 2008, ​ISBN 978-83-925284-1-8[11].
  • W imię czego ta ofiara? Obóz Narodowy wobec Powstania Warszawskiego (współautor Maciej Motas), Wydawnictwo Prasy Lokalnej, Warszawa 2009, ​ISBN 978-83-925284-3-2[12].
  • Myśl polityczna Romana Dmowskiego, Muzeum Niepodległości w Warszawie, Warszawa 2009, ​ISBN 978-83-87516-89-5[13].
  • Wirus rusofobii: szkice polemiczne, Wydawnictwo Prasy Lokalnej, Warszawa 2010, ​ISBN 978-83-925284-9-4[14].
  • Między romantyzmem a realizmem – szkice z dziejów Narodowej Demokracji (współautor Maciej Motas), Wydawnictwo Prasy Lokalnej, Warszawa 2011, ​ISBN 978-83-925284-2-5​.
  • Klątwa generała Denikina, Wydawnictwo Prasy Lokalnej, Warszawa 2011, ​ISBN 978-83-64037-67-2[15].
  • Antologia Zbrodni Smoleńskiej (współautorzy Adam Wielomski i Maciej Motas), Wydawnictwo ARTE, Warszawa 2011, ​ISBN 978-83-61938-32-3[16].
  • Roman Dmowski 1864–1939, Wydawnictwo Myśl Polska, Warszawa 2014, ​ISBN 978-83-935144-6-5​.
  • Stepan Bandera w Kijowie: kulisy rewolucji na Ukrainie (współautorzy Arkadiusz Meller i Adam Wielomski), Oficyna Wydawnicza Capital, Warszawa 2014, ​ISBN 978-83-640-3785-6[17].
  • Bolesław Piasecki 1939–1956, Wydawnictwo Myśl Polska, Warszawa 2015, ​ISBN 978-83-935144-4-1​.
  • Roman Dmowski – współtwórca Niepodległej, Muzeum Niepodległości w Warszawie, Warszawa 2017, ​ISBN 978-83-65439-22-2[18].
  • U źródeł polityki polskiej. Od Wielopolskiego do Dmowskiego, Wydawnictwo Myśl Polska, Warszawa 2018, ​ISBN 978-83-947595-4-4[19].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Engelgard, Facebook [dostęp 2019-12-27].
  2. Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk, Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945–2000, Kraków: Wydawnictwo Arkadiusz Wingert, 2010, s. 552.
  3. a b Jan Engelgard, Prawica ma nowego psa przewodnika, bibula.com, 2 lipca 2008 [dostęp 2020-04-03].
  4. Jan Engelgard, 2000 numerów „Myśli Polskiej”, „Myśl Polska”, Nr 37–38, wrzesień 2014 [dostęp 2020-04-24].
  5. Dz.U. z 2004 r. nr 137, poz. 1460
  6. Wybory do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej zarządzone na dzień 25 września 2005, Państwowa Komisja Wyborcza [dostęp 2020-04-21].
  7. Jan Engelgard, Konserwatyzm.pl [dostęp 2020-04-21].
  8. Jan Engelgard, Partyzantka sowiecka wobec zagłady ludności polskiej na Wołyniu w 1943 roku, „Niepodległość i Pamięć”, Nr 20/3–4 (43–44), 2013, s. 183–212 [dostęp 2020-07-19].
  9. Kto jest kim w Muzeum, Muzeum-niepodleglosci.pl [zarchiwizowane 2020-07-19].
  10. JAN ENGELGARD: POLONIA MATER NOSTRA EST: GALERIA PORCZYŃSKICH, YouTube, 17 maja 2014 [dostęp 2020-04-24].
  11. Lech Kaczyński w Tbilisi, Lubimyczytać.pl [dostęp 2019-12-27].
  12. W imię czego ta ofiara. Obóz Narodowy wobec Powstania Warszawskiego, Lubimyczytać.pl [dostęp 2020-04-03].
  13. Myśl polityczna Romana Dmowskiego, Lubimyczytać.pl [dostęp 2019-12-27].
  14. Wirus rusofobii. Szkice polemiczne, Lubimyczytać.pl [dostęp 2019-12-27].
  15. Klątwa generała Denikina, Lubimyczytać.pl [dostęp 2019-12-27].
  16. Antologia Zbrodni Smoleńskiej, Lubimyczytać.pl [dostęp 2019-12-27].
  17. Stepan Bandera w Kijowie. Kulisy rewolucji na Ukrainie, Lubimyczytać.pl [dostęp 2020-04-03].
  18. Roman Dmowski – współtwórca Niepodległej – Prolib Integro, opac.cbw.wp.mil.pl [dostęp 2020-04-03].
  19. U źródeł polityki polskiej. Od Wielopolskiego do Dmowskiego, Bonito.pl [dostęp 2020-04-03].

{{Kontrola autorytatywna}} Nieznane pola: "WORLDCATID".