Jan Ernest II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Arolsen Klebeband 01 177 1.jpg

Johann Ernst II (ur. 11 września 1627 w Weimarze, zm. 21 listopada 1683 tamże) – książę Saksonii-Weimaru. Jego władztwo było częścią Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Pochodził z rodu Wettynów.

Był drugim synem księcia Saksonii-Weimaru Wilhelma i jego żony księżnej Eleonory Doroty (najstarszy syn tej pary zmarł w niemowlęctwie). Po śmierci ojca 27 maja 1662 wstąpił na tron. Jego młodszym braciom wydzielono osobne księstwa.

14 sierpnia 1656 w Weimarze poślubił księżniczkę Szlezwika-Holsztynu-Sonderburga Krystynę Elżbietę. Małżeństwo miało pięcioro dzieci:

  • księżniczkę Annę Dorotę (1657–1704)
  • księżniczkę Wilhelminę Krystynę (1658–1712)
  • księżniczkę Eleonorę Zofię (1660–1687)
  • Wilhelma Ernesta (1662–1728), kolejnego księcia Saksonii-Weimaru
  • Jana Ernesta III (1664–1707), również przyszłego współksięcia Saksonii-Weimaru

Książę Jan Ernest II został pochowany w krypcie książęcej Weimarer Fürstengruft[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]