Jan Franciszek Kurdwanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Franciszek Kurdwanowski
biskup
Herb Jan Franciszek Kurdwanowski
Data i miejsce urodzenia 10 grudnia 1645[a]
Zawichost
Data śmierci 5 stycznia 1730
biskup pomocniczy warmiński
Okres sprawowania 1713 - 1730
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja jezuici (do 1678)
Nominacja biskupia 22 maja 1713
Sakra biskupia 17 grudnia 1713
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 17 grudnia 1713
Konsekrator Teodor Andrzej Potocki
Współkonsekratorzy Adam Franciszek Ksawery Rostkowski,
Paweł Antoni Załuski

Jan Franciszek Kurdwanowski z Kurdwanowa herbu Półkozic[1] (ur. 10 grudnia 1645[a] w Zawichoście, zm. 5 stycznia 1730) – polski duchowny rzymskokatolicki, jezuita, kanonik krakowski i warmiński, spowiednik, kanclerz i sekretarz królowej Polski Marii Kazimiery d’Arquien, biskup pomocniczy warmiński.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Pawła Kurdwanowskiego, kasztelana zawichojskiego i Anny Marty z domu Branickiej, podkomorzanki krakowskiej[2]. Nauki pobierał w Kolegium Nowodworskim w Krakowie. W 1661 wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. W latach 1662-1663 studiował retorykę i filozofię w Polsce. Ok. 1669 został dziedzicem Klwowa, Klwowskiej Woli i Brzesek. W latach 1669-1673 studiował teologię w Rzymie.

W latach 1675-1677 był profesorem filozofii w kolegium jezuickim w Lublinie. W 1678 za zgodą władz kościelnych opuścił zakon jezuitów i został kapłanem diecezjalnym. Pracował na dworze króla Jana III Sobieskiego. Był spowiednikiem, kanclerzem i sekretarzem królowej Polski Marii Kazimiery d’Arquien oraz proboszczem parafii św. Wawrzyńca w Żółkwi. W 1680 został kanonikiem krakowskim, a w 1699 warmińskim. W 1683 wygłosił kazania w katedrze wawelskiej dla króla i jego dowódców wyruszających pod Wiedeń. W 1698 towarzyszył królowej w podróży do Rzymu[3].

22 maja 1713 papież Klemens XI prekonizował go biskupem pomocniczym warmińskim oraz biskupem in partibus infidelium marokańskim. 17 grudnia 1713 w Dobrym Mieście przyjął sakrę biskupią z rąk biskupa warmińskiego Teodora Andrzeja Potockiego. Współkonsekratorami byli biskup pomocniczy łucki Adam Franciszek Ksawery Rostkowski oraz biskup pomocniczy płocki Paweł Antoni Załuski.

W 1702 od Augusta II Mocnego otrzymał nominację na proboszcza kapituły warmińskiej (zrezygnował z niej w 1711 i powtórnie ją otrzymał w 1715). Przyczynił się do kanonizacji Stanisława Kostki.

Był znanym kaznodzieją. Jego kazania zostały wydane drukiem w 1724.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Kazania Niektore [...] Xiędza Jana Franciszka Z Kurdwanowa Kurdwanowskiego Biskupa Marocco, Suffragana, Proboszcza y Kanonika Warmińskiego, Kanonika Krakowskiego, Na rożnych mieyscach w rożnych okazyach Miane [...] 1724[4]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b dzień niepewny

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M.J. Minakowski: Jan Franciszek Kurdwanowski z Kurdwanowa h. Półkozic (pol.). Genealogia potomków Sejmu Wielkiego. [dostęp 2018-07-06].
  2. Adam Boniecki: Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich. Cz. 1. T. 13. Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne S. Orgelbranda S[yn]ów), 1909, s. 211–212.
  3. Relacja z podróży do Rzymu Marii Kazimiery na podstawie Viaggio a Roma (Roma 1700) Antonia Bassani (pol.). Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie. [dostęp 2018-07-06].
  4. Kurdwanowski, Jan Franciszek (1645-1729) (pol.). Biblioteka Cyfrowa UMCS. [dostęp 2018-07-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]