Jan Gałuszkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Portret Adama Jerzego Czartoryskiego w wieku 18 lat. Jan Gałuszkiewicz (1867)

Jan Gałuszkiewicz (ur. ?, zm. po 1896) – polski malarz (kopista obrazów) czynny w okresie od lat 60. XIX wieku do 1896 roku.

Pochodził ze wsi Kraszcze w pow. wieluńskim. W 1848 zbiegł za granicę do Francji i wstąpił do Towarzystwa Demokratycznego Polskiego w Nancy, w związku z czym na posiedzeniu Rady Administracyjnej Królestwa Polskiego 16/28 X 1853 uznany został za „wychodźcę politycznego”. Spędził kilkanaście lat w Paryżu, później wrócił do Krakowa, gdzie prawdopodobnie zmarł po 1896 r.

Portret Adama Jerzego Czartoryskiego, pędzla Jana Gałuszkiewicza znajduje się w zbiorach Muzeum Książąt Czartoryskich w Krakowie (nr inw. XII-428)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Vladimir Anatolʹevich Dʹiakov. Uczestnicy ruchów wolnościowych w latach 1832-1855 (Królestwo Polskie): przewodnik biograficzny. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1990. ​ISBN 978-83-04-03117-3​, s. 149.