Jan Gordziałkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rodzinny grób Jana Gordziałkowskiego i jego syna Ottona na Cmentarzu Powązkowskim

Jan Gordziałkowski (ur. 4 lutego 1862 w Maurycynie na Mohylewszczyźnie, zm. 24 września 1944 w Warszawie) – polski lekarz weterynarii, mikrobiolog oraz encyklopedysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był profesorem w Instytucie Weterynarii w Charkowie i Piotrogrodzie, brał udział w ekspedycji ratującej populację reniferów. Założył i był od 1920 kierownikiem Studium Weterynarii na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, a następnie dziekanem Wydziału Weterynaryjnego UW[1]. Prowadził badania nad występowaniem epizootii i księgosuszu, który pojawił się w Polsce podczas I Wojny światowej. Był autorem opracowania "Choroby zakaźne zwierząt domowych" i licznych prac dotyczących zwierzęcych chorób zakaźnych. Był również encyklopedystą, edytorem Praktycznej encyklopedii gospodarstwa wiejskiego. Napisał w ramach tego cyklu encyklopedycznego tom nr 61, Istota chorób zakaźnych zwierząt domowych i ich zwalczanie : ze szczególnym uwzględnieniem szczepień ochronnych[2].

Zmarł podczas powstania warszawskiego w powstańczym szpitalu. Jego żoną była Jadwiga z domu Kozubowska (1863-1940), a synem Otton Gordziałkowski (1898-1994, sportowiec).

Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, kwatera 191, rząd 6, miejsce 18[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]