Jan I (książę Meklemburgii, XIII w.)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan I
książę Meklemburgii
Okres od 1227
do 1264
Poprzednik Henryk Borwin I
Następca Henryk I Pielgrzym
Dane biograficzne
Dynastia meklemburska
Data urodzenia przed 1211
Data śmierci 1 sierpnia 1264
Ojciec Henryk Borwin II
Matka Krystyna szwedzka
Żona Luitgarda z Hennebergu
Dzieci Henryk I Pielgrzym, Albrecht I, Mikołaj III, Jan II, Poppon, Herman, Elżbieta
Podział Meklemburgii między Jana I i jego braci

Jan I (ur. przed 1211 r., zm. 1 sierpnia 1264 r.) – książę Meklemburgii od 1227 r.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jan był synem Henryka Borwina II i Krystyny, córki króla Szwecji Swerkera II Młodszego. Wstąpił na tron meklemburski po śmierci swego dziadka, Henryka Borwina I (ojciec zmarł krótko wcześniej). Początkowo rządy opiekuńcze sprawowała matka, jednak już w 1229 r. dokonany został podział Meklemburgii między Jana i jego młodszych braci: Jan otrzymał główną część, Henryk Borwin III otrzymał Rostock, Mikołaj – Werle, a Przybysław – Parchim. Zapoczątkowane zostały w ten sposób cztery linie dynastii meklemburskiej, a ponowne zjednoczenie kraju nastąpiło po wielu dziesiątkach lat[1]. Dzięki zwycięstwie w bitwie pod Bornhöved Meklemburgia w 1227 r. została uwolniona spod duńskiego zwierzchnictwa, odtąd jednak ubiegali się o nie książęta Saksonii-Lauenburg i hrabiowie Holsztynu. Nadał prawa miejskie Güstrow. Uzyskał część terytorium należących wcześniej do brata Przymysława, a także część terytorium hrabstwa Schwerina.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Żoną Jana była Luitgarda z Hennebergu. Z małżeństwa tego pochodziło siedmioro dzieci:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]