Jan Jaworski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Godzimir Jaworski
Data i miejsce urodzenia 31 października 1903
Sanniki
Data i miejsce śmierci 19 lutego 1945
Stargard
Zawód, zajęcie sinolog, japonista, historyk
Narodowość polska
Alma Mater Uniwersytet Warszawski

Jan Godzimir Jaworski (ur. 31 października 1903 w Sannikach koło Gostynina, zm. 19 lutego 1945 w Stargardzie) – sinolog, japonista, historyk.

Był synem Michała, urzędnika cukrowni w Sannikach, i Stefanii z Sobockich. Studiował na Uniwersytecie Warszawskim oraz sinologię i japonistykę w Paryżu. Habilitował się na UW w 1930, w 1936 uzyskał profesurę nadzwyczajną jako pierwszy profesor sinologii w Polsce. Wykładał na UW i w Instytucie Wschodnim w Warszawie, specjalizował się w buddologii. W latach 1934–1936 był pracownikiem konsulatu RP w Harbinie. Uczestniczył w walkach kampanii wrześniowej, a podczas okupacji działał w konspiracji. Walczył w powstaniu warszawskim. Po powstaniu przebywał w obozie i szpitalu w Hammerstein, zginął w transporcie ewakuacyjnym, zbombardowanym przez lotnictwo alianckie na dworcu w Stargardzie.

Opublikował m.in.: Historię Chin i Historię Japonii (w: Wielka historia powszechna, t. 1 1935); Gospodarcze podłoże konfliktu chińsko-japońskiego (1932).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]