Jan Kinel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Kinel
Data i miejsce urodzenia 30 marca 1886
Rzeszów
Data i miejsce śmierci 30 grudnia 1950
Wrocław
doktor habilitowany nauk przyrodniczych
Specjalność: entomologia
Alma Mater Uniwersytet Lwowski
Doktorat 1923
Uniwersytet Lwowski
Habilitacja 1948
Uniwersytet Wrocławski
Uczelnia Muzeum Przyrodnicze im. Dzieduszyckich we Lwowie
Uniwersytet Wrocławski
Stanowisko kustosz Muzeum Przyrodnicze we Wrocławiu
Okres zatrudn. 1945-1950

Jan Kinel (ur. 30 marca 1886 w Rzeszowie, zm. 30 grudnia 1950 we Wrocławiu) – polski entomolog, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego

Syn Ignacego (1844-1924), powstańca styczniowego i inżyniera[1]. Studiował zoologię pod kierunkiem prof. Józefa Nusbauma Hilarowicza na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Od 1920 pełnił funkcję sekretarza Muzeum Przyrodniczego im. Dzieduszyckich we Lwowie. W 1923 obronił na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie doktorat z zoologii. Od 1931 był pełniącym obowiązki dyrektora, a od 4 grudnia 1936 do 1940 - dyrektorem Muzeum. Po wojnie wraz z innymi Polakami przymusowo wysiedlony ze Lwowa przybył do Wrocławia, gdzie położył wiele zasług w poszukiwaniu i uporządkowaniu zbiorów reaktywowanego Muzeum Zoologicznego Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1948 uzyskał habilitację na Uniwersytecie Wrocławskim. Był autorem 31 prac naukowych. W 1931 opublikował wraz z Romanem Kuntze pracę "Chrząszcze i motyle krajowe. Przewodnik do określania rodzin i rodzajów" Pochowany został na cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu.[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Kinel. sejm-wielki.pl. [dostęp 2015-04-26].
  2. Gabriel Brzęk Jan Kinel (1886-1950) [w:] Polski Słownik Biograficzny tom XII wyd. 1966-1967 s.461-462