Jan Kleski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Kleski (ur. 23 marca 1860 w Werbiążu, zm. 19 stycznia 1934 tamże)[1] – prawnik, właściciel ziemski, poseł do Sejmu Krajowego Galicji) VIII, IX I X kadencji, kołomyjski poseł do Rady Państwa w Wiedniu wybrany w 1911 roku[2], poseł do Sejmu Ustawodawczego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Wiedniu i w Czerniowcach. Był burmistrzem Kołomyi i wieloletnim marszałkiem powiatu kołomyjskiego. 18 grudnia 1907 wszedł w skład Sejmu Krajowego Galicji VIII kadencji, uzyskał mandat z III kurii z okręgu Kołomyja na miejsce zmarłego w 1906 Kazimierza Witosławskiego. Był posłem w latach 1907-1914. W latach 1911 -1918 zasiadał również w Radzie Państwa. W 1913 roku otrzymał Order Żelaznej Korony III klasy.[3]

28 listopada dekretem Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego został powołany w skład Sejmu Ustawodawczego jako poseł z Galicji Wschodniej. Zasiadał w Klubie Pracy Konstytucyjnej w komisji odbudowy kraju i komisji opieki społecznej. W wyborach 1922 kandydował z listy nr 10 Unii Narodowo-Państwowej do Senatu RP jednak bez powodzenia. Po zakończeniu działalności politycznej poświęcił się działalności dobroczynnej fundował szkoły i kaplice. Młodszą siostrą Jana była Wilhelmina Cecylia Kleska żona prezydenta Krakowa Juliusza Leo.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nekrolog Czas 1924 nr 21 z 22 stycznia s. 2
  2. Gazeta Lwowska. 21 czerwca 1911, nr 139, s. 1.
  3. Osobiste. Odznaczenia Kurier Lwowski 1913 nr 126 s. 4

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]