Jan Kuglin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Kuglin (przed 1942 rokiem)

Jan Kuglin (ur. 16 czerwca 1892 w Boguminie, zm. 21 września 1972 we Wrocławiu) – polski drukarz i bibliofil, autor wielu prac z dziedziny drukarstwa.

Podczas I wojny światowej został powołany do armii austro-węgierskiej, dostał się do niewoli rosyjskiej. Po zwolnieniu z niewoli pracował naukowo w Moskwie.

Od roku 1919 mieszkał w Poznaniu, gdzie był współzałożycielem i dyrektorem Rolniczej Drukarni i Księgarni Nakładowej. Od roku 1929 wydawał bibliofilską serię „Biblioteka Stu Dwudziestu”. Od roku 1933 wydawał niskonakładową serię „Biblioteka Jana z Bogumina Kuglina”. Był członkiem zarządu Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania

W okresie II wojny światowej przebywał w Kielcach i Krakowie. Po wojnie uruchomił ponad 70 drukarni na Górnym Śląsku. W latach 1949-1961 był dyrektorem Drukarni Naukowej we Wrocławiu.

Prowadził wykłady na Kursach Dziennikarskich w Poznaniu i Krakowie, a od roku 1958 na Studium Bibliotekoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego.

Opublikował wiele prac z dziedziny drukarstwa, a także tłumaczeń z języka czeskiego.

Bibliografia (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • Eduteka
  • Kuglin Jan, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2012-12-06].
  • Jan Kuglin: Poligrafia książki, Wrocław : Ossolineum, 1964, wyd. 2 1968
  • Jan Kuglin: Ze wspomnień typografa, Wrocław : Państwowe Wydaw. Naukowe, 1958
  • Jan Čep, Droga na jutrznię, przekład z jęz. czeskiego Jana Kuglina, Poznań : Rolnicza Drukarnia i Księgarnia Nakładowa 1936.
  • Jan Kuglin: Jak powstaje książka, Lwów : Państwowe Wydawnictwo Książek Szkolnych, 1933
  • Janusz Sowiński: Wędrówki przedmiotów, Wrocław : Ossolineum, 1977, str. 60-61