Jan Kukulski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Kukulski
st. post. Policji Państwowej st. post. Policji Państwowej
Data i miejsce urodzenia 22 grudnia 1886
Brzyście
Data i miejsce śmierci 1940
Twer
Przebieg służby
Formacja Legiony Polskie,
Polska Organizacja Wojskowa,
Wojsko Polskie
Jednostki 2 Pułk Piechoty,
6 Pułk Piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi II stopnia Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921

Jan Kukulski (ur. 22 grudnia 1896 w Brzyściu, zm. 1940 w Kalininie obecny Twer) – starszy posterunkowy polskiej Policji Państwowej, kawaler Orderu Virtuti Militari, jedna z ofiar zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Wojciecha i Franciszki z Krępów. Żołnierz Legionów Polskich, służył w 2 pułku piechoty, a następnie w 6 pułku piechoty. Członek Polskiej Organizacji Wojskowej (POW). W latach 1918–1921 w Wojsku Polskim, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, sierżant w 18 pułku piechoty. Od 1922 roku w policji, pełnił służbę m.in. w województwie wołyńskim, w Warszawie i w województwie nowogródzkim. W lutym 1939 roku otrzymał stopień starszego posterunkowego, przeszedł na emeryturę i zamieszkał w Horodzieju.

We wrześniu 1939 roku, po agresji ZSRR na Polskę, został aresztowany przez władze radzieckie w Horodzieju i osadzony w obozie specjalnym NKWD w Ostaszkowie. Zamordowany przez NKWD wiosną 1940 roku jako jedna z ofiar zbrodni katyńskiej. Figuruje na Liście wywózkowej LW 054/2 z 5.05.1940 r., poz. 44.

Awans pośmiertny[edytuj | edytuj kod]

4 października 2007 roku Jan Kukulski został pośmiertnie awansowany na stopień aspiranta Policji Państwowej[1][2][3].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Funkcjonariusze Policji – Uroczysty Apel Pamięci 9 listopada 2007 roku, plac marszałka Józefa Piłsudskiego w Warszawie polskieradio.pl [dostęp 2012-03-19]
  2. Bożena Łojek: Pośmiertne awansowanie żołnierzy i funkcjonariuszy Rzeczypospolitej Polskiej zamordowanych w 1940 r. w ZSRR w wyniku zbrodni katyńskiej, [w:] Zeszyty Katyńskie (nr 23), Warszawa 2008, s. 204–230. ​ISBN 978-83-917780-5-0​.
  3. LISTA OSÓB ZAMORDOWANYCH W KATYNIU, CHARKOWIE, TWERZE I MIEDNOJE MIANOWANYCH POŚMIERTNIE NA KOLEJNE STOPNIE (pol.). katedrapolowa.pl. s. 310. [dostęp 2012-12-14].
  4. Dekret Wodza Naczelnego L. 2861 z 13 kwietnia 1921 r. Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 16, poz. 559

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]