Jan Lutosławski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Lutosławski (ur. 27 stycznia 1875 w Drozdowie, zm. w grudniu 1950) – polski agronom, publicysta rolniczy i działacz społeczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w Tartu i Halle (na tym drugim uniwersytecie rolnictwo u prof. Juliusa Kühna). Studia ukończył w stopniu doktora, po czym krótko gospodarował jeszcze w Drozdowie i przeniósł się do Warszawy. Był wieloletnim redaktorem Gazety Rolniczej. Publikował artykuły z zakresu ekonomii, nauk społecznych i organizacji rolnictwa. Podpisywał się częstokroć tylko inicjałami. Od 1909 związany z czasopismem na stałe, jako współredaktor ze Stanisławem Leśniowskim, a potem samodzielnie, jako redaktor naczelny. W 1914, w wyniku działań wojennych znalazł się na terenie Rosji i kierował w Moskwie średnią szkołą dla polskich uchodźców. Od stycznia 1919 ponownie objął stanowisko redaktora naczelnego Gazety Rolniczej, piastując je do 1939. W tym czasie współpracował w wydawaniu szeregu zeszytów naukowych i wydawnictw specjalnych na różnego rodzaju jubileusze, zjazdy i kongresy (m.in. na I Polski Kongres Rolniczy w 1924, XII Międzynarodowy Kongres Rolniczy w Warszawie w 1925, czy na PeWuKę w 1929). Podczas okupacji i powstania warszawskiego stracił prawie wszystkich najbliższych i cały majątek, co spowodowało u niego załamanie psychiczne i zdrowotne. Wraz z żoną znalazł się w przytułku dla biednych starców, z którego ostatecznie się wydostał i skierował do Poznania, gdzie nawiązał kontakt z Poznańskim Towarzystwem Przyjaciół Nauk oraz Instytutem Zachodnim. Czasowo przebywał w Kórniku. W tym czasie zmarła mu żona. Po raz kolejny zmienił miejsce zamieszkania, przenosząc się do Krakowa i nawiązując kontakty z Polską Akademią Umiejętności. Umarł w zapomnieniu w grudniu 1950.

Prace[edytuj | edytuj kod]

Wybrane prace:

  • Przewodnik po ważniejszych wyższych zakładach rolniczo naukowych za granicą (1900),
  • Szkoły rolnicze i leśnicze (1901),
  • Największa obora czerwonego bydła krajowego w Polsce (1907),
  • Stosunki rolnicze na Rusi (1913),
  • Księga wsi polskiej – źródła, dzieje i kierunek jej kultury (1938).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]