Jan Matuszek (harcerz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Matuszek (ur. 20 czerwca 1917 w Żukowie Dolnym, zm. 5 września 1942 w Oświęcimiu) – polski instruktor harcerski, działacz konspiracji antyhitlerowskiej.

Był synem Franciszka i Teresy z Bijoków, pracował jako urzędnik. Działał w Związku Harcerstwa Polskiego, pełnił funkcję komendanta męskiego hufca w Czeskim Cieszynie. Współpracował z Franciszkiem Kwaśnickim. 21 czerwca 1940 został aresztowany przez Niemców i oskarżony o wspieranie partyzantów, po pewnym czasie trafił do KL Auschwitz. W obozowej ewidencji został zarejestrowany 5 października 1941 pod numerem 5598. Zginął 5 września 1942, w oficjalnym obozowym akcie zgonu jako przyczynę śmierci podano niewydolność serca przy zapaleniu płuc.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Klistała, Martyrologium mieszkańców Zaolzia w latach 1939–1945. Słownik biograficzny, tom II (K–), Cieszyn 2013, s. 305 (z fotografią).