Jan Maurycy Borski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zespół redakcyjny „Robotnika”. Od prawej: Jan Maurycy Borski, Mieczysław Niedziałkowski, Bolesława Kopelówna, Stojen-Stefanowski, Stanisław Dubois, Adam Obarski

Jan Maurycy Borski (właśc. Jan Maurycy Essigman, ur. 3 lutego 1889 w Warszawie, zm. 1940 w Palmirach) – polski publicysta i dziennikarz, socjalista.

Ukończył szkołę średnią w Warszawie, a następnie studiował filozofię i nauki społeczne na Uniwersytecie w Zurychu. Po powrocie do kraju przystąpił do PPS Opozycji. Przed 1 maja 1914 r. został na krótko aresztowany. W lipcu 1915 r. wcielono go do armii rosyjskiej, skąd zbiegł do Warszawy. Tu został aresztowany przez Niemców i więziony przez 32 miesiące w obozie jenieckim.

Zwolniony w kwietniu 1918 r. wrócił do Warszawy. W listopadzie 1918 r. rozpoczął współpracę z „Robotnikiem”. Od 1 marca 1919 r. do września 1939 r. był zastępcą redaktora naczelnego pisma Robotnika i redaktorem jego działu polityki zagranicznej. Publikował pod krypt. J.M.B, jmb, stąd nazywano go popularnie „Imbusiem”. Redagował też coroczny „Kalendarz Robotniczy”. Na polecenie PPS przez pewien czas w 1921 r. redagował „Dziennik Robotniczy” w Łodzi.

Od 1933 do 1936 r. wchodził w skład Warszawskiego Okręgowego Komitetu Robotniczego PPS. Podczas okupacji związał się z grupą „Barykada Wolności”. Aresztowany 24 sierpnia 1940 r. wraz ze Stanisławem Dubois. Został zamordowany w Palmirach.

Ważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • „Dyktatura proletariatu”, Warszawa1933;
  • „Sprawa żydowska w socjalizmie”, Warszawa 1937;
  • „Socjalizm a faszyzm”, Warszawa 1939;

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik Biograficzny Działaczy Polskiego Ruchu Robotniczego” Tom 1, ​ISBN 83-05-11327-2