Jan Mikołaj Chodkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy starosty wielońskiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Jan Mikołaj Chodkiewicz
Ilustracja
Herb
Gryf z Mieczem
Rodzina Chodkiewiczowie
Data i miejsce urodzenia 14 grudnia 1738
Gdańsk
Data i miejsce śmierci 2 lutego 1781
Czarnobyl
Ojciec Adam Tadeusz Chodkiewicz
Matka Rozalia z Czapskich
Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Jan Mikołaj Chodkiewicz herbu własnego (ur. 14 grudnia 1738 roku w Gdańsku, zm. 2 lutego 1781 roku w Czarnobylu) – starosta generalny żmudzki od 1764 roku, hrabia na Szkłowie i Nowej Myszy, pułkownik województwa wileńskiego, starosta wieloński.

Był synem wojewody brzesko-litewskiego Adama Tadeusza i wojewodzianki pomorskiej Rozalii z Czapskich.

Po ukończeniu w 1757 studiów na Akademii Wileńskiej został mianowany pułkownikiem Jego Królewskiej Mości. W latach 1758-1759 wziął udział w wojnie siedmioletniej po stronie Francji. Był pułkownikiem województwa wileńskiego i konsyliarzem tego województwa[1] w konfederacji generalnej Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1764 roku[2] W 1764 roku wybrany posłem na sejm konwokacyjny z Księstwa Żmudzkiego[3]. W 1764 roku był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego z województwa wileńskiego[4].Był posłem na sejm koronacyjny 1764 roku z województwa wileńskiego[5].

Nagrodzony przez króla w 1764 stanowiskiem generała-adiutanta, Orderem Świętego Stanisława (1765) i godnością starosty generalnego Żmudzi. Członek Komisji Wojskowej Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1766 roku[6]. W 1766 roku został wyznaczony senatorem rezydentem[7]. W czasie konfederacji barskiej przyjął postawę niejednoznaczną. Oficjalnie ubolewał nad stanem zniewolonego kraju, co nie przeszkodziło mu popierać dowódców wojsk pruskich i rosyjskich, które chroniły jego dobra prywatne.

9 maja 1774 roku odznaczony Orderem Orła Białego. W 1778 roku przyjął szarżę generał-lejtnanta w wojsku rosyjskim.

Pochowany w monasterze bazylianów w Supraślu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego, t. I, Warszawa 2006, s. 391.
  2. Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 60.
  3. Dyaryusz seymu convocationis siedmio- niedzielnego warszawskiego : zdania, mowy, projekta y manifesta w sobie zawierający, przez sessye zebrany r. p. 1764., fol. 87.
  4. Akt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 40
  5. Ludwik Zieliński, Pamiątki historyczne krajowe, Lwów 1841, s. 25.
  6. Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 236.
  7. Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 222.

Literatura dodatkowa[edytuj | edytuj kod]