Jan Mikołajewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Mikołajewski
Ilustracja
podporucznik podporucznik
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1914
Dębogóra
Data i miejsce śmierci 1940
Charków
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 65 Starogardzki Pułk Piechoty
Stanowiska dowódca plutonu
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Karta pocztowa z obozu w Starobielsku
druga strona
Świadectwo szkolne ze szkoły wydziałowej w Pobiedziskach
Świadectwo szkolne za rok 1930/1931
Świadectwo państwowej odznaki sportowej otrzymanej przez Jana w 1931
Lista NKWD. Jan widnieje pod numerem 2104

Jan Mikołajewski (ur. 27 kwietnia 1914 w Dębogórze, zm. 1940 w Charkowie) – podporucznik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Mikołaja i Marianny z d. Kubiak. Uczęszczał do Szkoły Wydziałowej w Pobiedziskach. W 1929 ukończył naukę w Prywatnym Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Następnie uczęszczał do Seminarium Nauczycielskiego Męskiego w Rogoźnie, które ukończył w 1934.

Wstąpił do Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie, jako jej absolwent został mianowany do stopnia podporucznika z dniem i starszeństwem 1 października 1938 i 57. lokatą w Korpusie Oficerów Piechoty[1].

W 1939 był dowódcą plutonu w II batalionie 65 Starogardzkiego Pułku Piechoty.

1939–1940 wiezień obozu w Starobielsku z numerem na liście NKWD 2104. Zamordowany przez NKWD w 1940, pochowany na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie[2].

W 2007 decyzją Ministra Obrony Narodowej mianowany pośmiertnie do stopnia porucznika[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Alfabetyczny wykaz absolwentów SZKOŁY PODCHORĄŻYCH PIECHOTY w Komorowie koło Ostrowi Mazowieckiej - podporuczników XV promocji imieniem Marszałka Polski Edwarda Śmigłego-Rydza oraz Szkoły Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy w 1938 r.
  2. Jan Mikołajewski (pol.). timenote.info. [dostęp 2019-11-25].
  3. http://www.policja.pl/download/1/11217/Katyn-listaosobzamordowanychmianowanychposmiertnienawyzszestopnie.pdf