Jan Mirek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Mirek
Data i miejsce urodzenia 24 sierpnia 1900
Grabocin
Data śmierci 12 lutego 1971
Wojewoda Rzeszowski
Okres od 1 sierpnia 1945
do 20 grudnia 1945
Przynależność polityczna Polska Partia Socjalistyczna
Poprzednik Edward Kluk
Następca Roman Gesing
Poseł do KRN, na Sejm Ustawodawczy
Okres od 1944
do 1952
Wojewoda Rzeszowski
(po raz drugi)
Okres od 30 marca 1947
do 26 maja 1950
Poprzednik Roman Gesing
Następca Bolesław Geraga
Poseł na Sejm PRL - II kadencji, III kadencji, IV kadencji
Okres od 20 lutego 1957
do 30 maja 1969
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Brązowy Krzyż Zasługi

Jan Mirek (ur. 24 sierpnia 1900 w Grabocinie, zm. 12 lutego 1971) – polski polityk, poseł do Krajowej Rady Narodowej (1944–1947), poseł na Sejm Ustawodawczy, wojewoda rzeszowski (1945, 1947–1950), poseł na Sejm PRL II, III, IV kadencji (1957–1969), dyrektor Izby Rzemieślniczej w Rzeszowie (1950–1971).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 24 sierpnie 1900 w Grabocinie (powiat będziński, obecnie dzielnica Dąbrowy Górniczej) jako syn Jana i Justyny. Po ukończeniu szkoły pracował jako pomocnik elektromontera w kopalni węgla. 15 września 1918 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej. Wykazał się troską o warunki pracy górników i występował przeciw wyzyskowi pracowników przez fabrykantów. Przez pewien czas działał w Związku Zawodowym Pracowników Rolnych, a następnie przeniósł się do Rzeszowa. Należał do PPS-Lewica. W latach 1927–1939 był sekretarzem Powiatowego Komitetu PPS w Rzeszowie. Podczas okupacji był przewodniczącym Komisji Sądzącej Kierownictwa Walki Podziemnej w Rzeszowie[1].

Od września do października 1944 był przewodniczącym Wojewódzkiego Komitetu PPS w Rzeszowie. Od października 1944 do lutego 1945 był wiceprzewodniczącym Prezydium Rady Naczelnej PPS. Od kwietnia do sierpnia 1946 był członkiem Centralnego Komitetu Wykonawczego PPS. Od sierpnia 1944 był kierownikiem Wydziału Pracy i Opieki Społecznej Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie. Od listopada 1944 był wicewojewodą rzeszowskim[1].

Od 1 sierpnia 1945 do 20 grudnia 1945 był wojewodą rzeszowskim. W latach 1944–1947 był posłem do KRN, a w latach 1947–1952 był posłem na Sejm Ustawodawczy, z okręgu wyborczego Rzeszów. W 1946 roku został pierwszym prezesem Aeroklubu Rzeszowskiego w Jasionce[2]. Od 1948 był członkiem PZPR i w latach 1949-1950 był członkiem Egzekutywy KW PZPR w Rzeszowie. Był współorganizatorem Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej na Rzeszowszczyźnie, w którym sprawował wieloletnią funkcję przewodniczącego ZW TPPR i członkiem Prezydium ZW TPPR. Od 30 marca 1947 do 26 maja 1950 był ponownie wojewodą rzeszowskim.

W latach 1957–1961 był posłem na Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej II kadencji, z okręgu wyborczego Rzeszów. W latach 1961–1965 był posłem na Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej III kadencji, z okręgu wyborczego Tarnobrzeg. W latach 1965–1969 był posłem na Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej IV kadencji, z okręgu wyborczego Jarosław. W latach 1951–1971 był dyrektorem Izby Rzemieślniczej w Rzeszowie[3].

Zmarł 12 lutego 1971 roku[1]. Został pochowany na Cmentarzu Pobitno w Rzeszowie[4]. Był żonaty z Jadwigą (1900-1975)[5][6].

Wspomnienia autorstwa Jana Mirka ukazały się w publikacji zbiorowej pt. Ze wspomnień działaczy, wydanej w 1966[7].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Zmarł tow. Jan Mirek. „Nowiny”. nr 43(6812). [dostęp 2017-11-25]. 
  2. Historia Aeroklubu Rzeszowskiego
  3. Zacna i solidna rodzina. Jubileusz Izby Rzemieślniczej w Rzeszowie (str. 10-11) [dostęp 2011-26]
  4. Jan Mirek. grobonet.erzeszow.pl. [dostęp 2017-12-08].
  5. Podziękowanie. „Nowiny”. Nr 49, s. 2, 19 lutego 1971. 
  6. Jadwiga Mirek. grobonet.erzeszow.pl. [dostęp 2017-12-08].
  7. Jan Mirek: Ostatnie dni okupacji i pierwsze lata po wyzwoleniu. W: Ze wspomnień działaczy. Rzeszów: Komitet Wojewódzki PZPR w Rzeszowie, 1966, s. 103-159.
  8. M.P. z 1954 r. nr 100, poz. 1231

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]