Jan Pasiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Pasiak
Wiater, Jawor
Data i miejsce urodzenia 28 marca 1914
Krzesk-Królowa Niwa
Data śmierci 22 maja 1962
Zawód, zajęcie wojskowy, nauczyciel, polityk
Stanowisko poseł na Sejm PRL II kadencji (1957–1961), komendant w BCh
Partia SL, SL „Roch”, PSL, ZSL
Odznaczenia
Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari Order Krzyża Grunwaldu III klasy Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami Krzyż Partyzancki
Grób działacza chłopskiego i nauczyciela Jana Pasiaka na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Jan Pasiak, ps. Wiater, Jawor (ur. 25 marca 1914 w Krzesku-Królowej Niwie, zm. 22 maja 1962) – polski działacz ruchu ludowego, pułkownik, komendant Okręgu Lublin Batalionów Chłopskich, nauczyciel.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jan Pasiak urodził się 25 marca 1914. Jego rodzice to Michał (1863-1940) i Franciszka Pasiak (1871-1951) z domu Jagielak. Jego rodzeństwo to Stanisław ( 1892-1967) , Franciszka z męża Mazur (1887-1981), Władysława z męża Starzyńska (1905-1974), Marianna z męża Aleksandrowicz (1899-1949) i Zofia z męża Golbiak (1909-1993). Jego żona to Marianna z domu Jakimiak (1925-2018) - [ślub w 1949 roku], zostawili dwoje dzieci Jan i Dorota. Jan Pasiak uzyskał średnie wykształcenie pedagogiczne (Seminarium Nauczycielskie w Siedlcach) i pracował jako nauczyciel w kilku szkołach na terenie powiatu puławskiego. Należał do Stronnictwa Ludowego i był członkiem władz powiatowych ZMW „Wici”. Współorganizował strajk chłopski w 1937.

Po wybuchu wojny włączył się do działalności podziemnej. Organizował SL „Roch” oraz Chłopską Straż w powiecie puławskim. W grudniu 1940 został komendantem obwodu Puławy Batalionów Chłopskich. We wrześniu 1943 objął stanowisko komendanta Okręgu Lublin Batalionów Chłopskich, zastępując na nim Jana Barańskiego. Był ostatnim komendantem okręgu. We wrześniu 1944 został aresztowany przez funkcjonariuszy UB. Wymuszono na nim wydanie rozkazu o zerwaniu scalenia z AK, po czym 20 września 1944 zwolniono z więzienia. Po naradach z działaczami Stronnictwa Ludowego „Roch” i dowódcami Batalionów Chłopskich, które odbyły się w listopadzie i grudniu 1944, w styczniu następnego roku wydał odezwę nawołującą członków Batalionów Chłopskich do ujawniania się i działania na rzecz odbudowy państwa. Aż do 1955 był prześladowany przez UB.

Po wojnie nadal działał w „Wiciach”, a także w Polskim Stronnictwie Ludowym. W 1948 został działaczem jego odłamu PSL Lewica, a w 1949 Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. W 1956 zasiadł w Wojewódzkim Komitecie ZSL w Lublinie. W latach 1957–1961 piastował funkcję posła na Sejm PRL II kadencji, z okręgu Opole Lubelskie. Zmarł 22 maja 1962.

Oboje pochowani na Powązkach Wojskowych [ Kwatera A29 Rząd 8 Grób 28 ]

https://www.facebook.com/dawny.krzesk/posts/202205323953381?__tn__=K-R

Ordery i Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]