Jan Piński (bokser)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Piński
Data i miejsce urodzenia 25 marca 1930
Włocławek
Data i miejsce śmierci 8 lutego 1979
Szczecin
Klub Orzeł Włocławek
Kolejarz Szczecin
Gwardia Warszawa
Kolejarz Szczecin
Pogoń Szczecin
Dyscypliny boks
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Polski
złoto Poznań 1953 waga półśrednia
srebro Warszawa 1954 waga półśrednia
złoto Wrocław 1956 waga półśrednia
brąz Gdańsk 1957 waga półśrednia

Jan Piński (ur. 25 marca 1930 we Włocławku, zm. 8 lutego 1979 w Szczecinie) – polski bokser, mistrz Polski.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze kroki w boksie stawiał w klubie Orzeł Włocławek w 1948 roku. W następnych latach reprezentował barwy Kolejarza Szczecin, Gwardii Warszawa, Kolejarza Szczecin i Pogoni Szczecin. Startując w mistrzostwach kraju, zdobył mistrzostwo Polski w 1953 i 1956, wicemistrzostwo w 1954, oraz wywalczył brązowy medal w 1957 roku, wszystkie trofea zdobył w kategorii półśredniej. Jego młodszy brat Józef, również był pięściarzem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]