Jan Piecko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Piecko
Pozycja napastnik (lewoskrzydłowy)
Narodowość  Polska
Urodzony 3 lutego 1955 w Katowicach

Jan Piecko (ur. 3 lutego 1955 w Katowicach) – polski hokeista, olimpijczyk.

W latach 1965-1981 lewoskrzydłowy ataku Baildonu Katowice, potem Polonii Bytom (1982-84) oraz niemieckiej EV Ravensburg (1985-92). W lidze polskiej zagrał 460 razy strzelając 367 bramek, w 1984 r. zdobył z bytomską Polonią tytuł mistrza Polski i króla strzelców ligi.

W reprezentacji Polski w latach 1973-1985 wystąpił 100 razy, zdobył 45 bramek, uczestniczył w igrzyskach olimpijskich 1984 w Sarajewie oraz na sześciu turniejach o mistrzostwo świata.

Po wygraniu przez Polskę turnieju mistrzostw świata Grupy B w 1985 i uzyskanym awansie do Grupy A został odznaczony Brązowym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe[1].

Zamieszkał w Ravensburgu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sport. Krótko. „Nowiny”, s. 2, Nr 89 z 17 kwietnia 1985.