Jan Pilecki (ok. 1405–1476)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy kasztelana krakowskiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Jan z Pilczy herbu Leliwa (ur. ok. 1405, zm. 1476) – kasztelan krakowski w 1472 roku, wojewoda krakowski w latach 1459-1472, starosta krakowski w 1440 roku, starosta żydaczowski w 1471 roku[1], protoplasta rodu Pileckich herbu Leliwa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego rodzicami byli Wincenty Granowski oraz Elżbieta z Pilczy, królowa polska (trzecia żona Władysława Jagiełły).

Był członkiem konfederacji Spytka z Melsztyna w 1439 roku[2]. Był gwarantem pokoju toruńskiego 1466 roku[3].

Dwukrotnie żonaty, z Jadwigą Kurowską oraz Zofią z Bolanowic. Pozostawił pięcioro dzieci:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urzędnicy dawnej Rzeczypospolitej XII–XVIII wieku, spisy, pod red. A. Gąsiorowskiego, T. IV, Małopolska (Województwa krakowskie, sandomierskie i lubelskie), Z. 1, Urzędnicy Małopolscy XII–XV wieku, Wrocław-Warszawa-Kraków, 1990, s. 355.
  2. Codex epistolaris saeculi decimi quinti. T. 2, 1382-1445, Kraków 1891, s. 389.
  3. Antoni Gąsiorowski, Polscy gwaranci traktatów z Krzyżakami XIV-XV wieku, w: Komunikaty Mazursko-Warmińskie nr 2-3, 1971, s. 258.