Jan Prokop (oficer)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Prokop
Ilustracja
Zdjęcie z nagrobka
podpułkownik piechoty podpułkownik piechoty
Data urodzenia 23 grudnia 1891
Data śmierci 12 listopada 1958
Przebieg służby
Lata służby do 1934
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki Kowieński Pułk Strzelców
77 Pułk Piechoty
80 Pułk Piechoty
75 Pułk Piechoty
9 Batalion Graniczny
54 Pułk Piechoty
Komenda Placu Toruń
PKU Kościerzyna
Stanowiska dowódca batalionu piechoty
oficer placu
komendant placu
komendant powiatowej komendy uzupełnień
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Krzyż Zasługi Wojsk Litwy Środkowej
Grób

Jan Prokop (ur. 23 grudnia 1891, zm. 12 listopada 1958) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Ignacego. 5 kwietnia 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika[1]. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach Kowieńskiego Pułku Strzelców, za co otrzymał Order Virtuti Militari. 19 sierpnia 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w piechocie, „w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej”[2]. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Kowieńskim Pułku Strzelców[3].

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 338. lokatą w korpusie oficerów piechoty[4]. 22 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki dowódcy batalionu sztabowego 80 pułku piechoty w Słonimiu[5][6]. W lipcu 1924 roku został przeniesiony do 75 pułku piechoty w Królewskiej Hucie na stanowisko dowódcy II batalionu[7][8]. Z dniem 3 października 1924 roku został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy 9 batalionu granicznego w Klecku[9][10]. 11 marca 1926 roku został przeniesiony z KOP do 78 pułku piechoty na stanowisko dowódcy III batalionu[11].

23 stycznia 1928 roku został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 9. lokatą w korpusie oficerów piechoty[12]. W 1928 był dowódcą III batalionu w 54 pułku piechoty w Tarnopolu[13]. 12 marca 1929 roku został przeniesiony na stanowisko oficera placu w Tarnopolu[14]. 23 sierpnia 1929 roku otrzymał przeniesienie służbowe do Komendy Placu Toruń na stanowisko komendanta[15]. W listopadzie 1930 roku został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kościerzyna na stanowisko komendanta[16][17]. 30 marca 1934 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska z pozostawieniem bez przynależności służbowej i równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII[18]. Z dniem 31 lipca 1934 roku został przeniesiony w stan spoczynku[19].

Po wybuchu II wojny światowej 1939, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów. Po 1940 był osadzony w obozie jenieckim NKWD w Griazowcu[20][21].

Zmarł 12 listopada 1958 i został pochowany na cmentarzu w Redzie.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 43 z 17 kwietnia 1919 roku, poz. 1382.
  2. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 32 z 25 sierpnia 1920 roku, poz. 789.
  3. Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 206, 830.
  4. Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 33.
  5. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 553.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 355, 402.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 69 z 23 lipca 1924 roku, s. 397-400.
  8. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 299, 346.
  9. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 75 z 21 lipca 1925 roku, s. 397.
  10. Jaskulski 2013 ↓, s. 173.
  11. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 11 marca 1926 roku, s. 81.
  12. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 z 28 stycznia 1928 roku, s. 19.
  13. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 68, 167.
  14. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 90.
  15. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 15 z 23 sierpnia 1929 roku, s. 298.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 10.
  17. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 21, 515.
  18. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 10 z 30 marca 1934 roku, s. 133.
  19. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 281.
  20. Jerzy Turski: Lista jeńców z obozu w Griazowcu. W: Zdzisław Peszkowski: Wspomnienia jeńca z Kozielska. Warszawa: Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1989, s. 73. ISBN 83-85015-66-3.
  21. Lista jeńców Kampanii Wrześniowej 1939, umieszczonych w obozie w Griazowcu. raportnowaka.pl. s. 27. [dostęp 2016-04-20].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]