Jan Prymus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Juliusz Prymus
Ilustracja
pułkownik piechoty pułkownik piechoty
Data urodzenia 11 listopada 1882
Przebieg służby
Lata służby 1902–1928
Siły zbrojne c. k. Obrona Krajowa
Wojsko Polskie
Jednostki PKU Łuck
Stanowiska komendant PKU
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941) Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry) Krzyż Zasługi Wojskowej z Mieczami Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” z Mieczami Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” z Mieczami Krzyż Jubileuszowy Wojskowy

Jan Juliusz Prymus (ur. 11 listopada 1882) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 1902 rozpoczął zawodową służbę w cesarsko-królewskiej Obronie Krajowej. Został wcielony do Pułku Piechoty Obrony Krajowej Nr 31 w Cieszynie[1]. W 1909 został przeniesiony do Pułku Piechoty Obrony Krajowej Nr 4 w Klagenfurcie[2][3]. W szeregach tego oddziału, który w 1917 został przemianowany na Pułk Strzelców Górskich Nr 1, walczył na I wojnie światowej[4][5]. W czasie służby awansował na kolejne stopnie: kadeta-zastępcy oficera (starszeństwo z 1 września 1902)[6], porucznika (starszeństwo z 1 listopada 1903)[7], nadporucznika (starszeństwo z 1 listopada 1909)[8] i kapitana (starszeństwo z 1 sierpnia 1914)[9].

12 kwietnia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana ze starszeństwem z 1 sierpnia 1914[10] i przydzielony z dniem 1 listopada 1918 do Komendy Placu Dziedzice[11]. 2 czerwca 1919 został przeniesiony do 30 Pułku Piechoty[12]. 11 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Był wówczas dowódcą Baonu Zapasowego 28 Pułku Piechoty w Łodzi[13][14].

Od 22 sierpnia 1920 do 7 lipca 1921 dowodził 70 Pułku Piechoty[15][16][17]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 84. lokatą w korpusie oficerów piechoty[18]. W lipcu tego roku został przeniesiony do 42 Pułku Piechoty w Białymstoku na stanowisko dowódcy batalionu[19]. W listopadzie 1922 został przeniesiony do 43 Pułku Piechoty w Dubnie na stanowisko dowódcy batalionu sztabowego[20], a w następnym roku przesunięty na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[21]. W lutym 1924 został przeniesiony do 16 Pułku Piechoty w Tarnowie na stanowisko dowódcy pułku[22][23]. 31 marca tego roku został mianowany pułkownikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 i 18. lokatą w korpusie oficerów piechoty[24]. W październiku 1926 został przydzielony do 27 Dywizji Piechoty w Kowlu na stanowisko oficera sztabowego Przysposobienia Wojskowego[25]. W kwietniu 1927 został zwolniony z zajmowanego stanowiska z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Powiatowej Komendy Uzupełnień Suwałki w celu odbycia praktyki poborowej[26]. W listopadzie tego roku został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Łuck na stanowisko komendanta[27][28]. Z dniem 31 grudnia 1928 został przeniesiony w stan spoczynku[29].

W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Bielsko na Śląsku. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”[30].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Schematismus 1903 ↓, s. 471.
  2. Schematismus 1910 ↓, s. 276.
  3. Schematismus 1914 ↓, s. 227.
  4. Ranglisten 1916 ↓, s. 24.
  5. a b c d e f Ranglisten 1918 ↓, s. 371.
  6. Schematismus 1903 ↓, s. 137.
  7. Schematismus 1904 ↓, s. 138.
  8. Schematismus 1910 ↓, s. 158.
  9. Ranglisten 1918 ↓, s. 61.
  10. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 44 z 24 kwietnia 1919 roku, poz. 1426.
  11. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 45 z 26 kwietnia 1919 roku, poz. 1496.
  12. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 66 z 14 czerwca 1919 roku, poz. 2119.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 24 z 30 czerwca 1920 roku, s. 498.
  14. Jarno 2001 ↓, s. 70, wg autora dowodził baonem do 24 lutego 1920.
  15. Jednodniówka 1930 ↓.
  16. Księga chwały 1992 ↓, tu podano, że dowodził 70 pp od 24 sierpnia do zakończenia dział wojennych.
  17. Spis oficerów 1921 ↓, s. 196, 831.
  18. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 23, tu błędnie jako „Jan Juliusz Przymus”.
  19. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 549.
  20. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 44 z 18 listopada 1922 roku, s. 836.
  21. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 251, 397.
  22. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 19 lutego 1924 roku, s. 74.
  23. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 161, 340.
  24. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 166.
  25. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 43 z 13 października 1926 roku, s. 349.
  26. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 marca 1927 roku, s. 97.
  27. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 300.
  28. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 113, 159.
  29. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 384.
  30. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 324, 939.
  31. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 251.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]