Jan Remigian Strzałkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Remigian Strzałkowski herbu Prawdzic (zm. przed połową października 1683 roku w Preszburgu) – łowczy lwowski w latach 1676-1682, łowczy chełmski w 1676 roku, starosta lityński w 1676 roku.

Od 1648 roku służył w armii koronnej. W czasie potopu szwedzkiego dowodził kilkoma chorągwiami; w 1656 w bitwie pod Jarosławiem zaskoczył króla Szwecji Karola X Gustawa, zmuszając go do ucieczki. W latach 1660 - 1664, jako dowódca chorągwi pancernej brał udział w bitwie pod Cudowem oraz w kilku kampaniach: Jana II Kazimierza Wazy na Litwie przeciw wojskom rosyjskim (1661) oraz w kampanii zadnieprzańskiej (1663/1664). W 1665 brał udział w walkach z Kozakami i wojskiem moskiewskim na Ukrainie.

W 1667 został wybrany przez wojsko na posła na sejm, uzyskując audiencję w izbie poselskiej. Podczas kampanii hetmana wielkiego koronnego Jana Sobieskiego przeciw Tatarom, został wysłany do Winnicy z rozkazem zburzenia umocnień tej fortecy. Odznaczył się w kilku kolejnych bitwach i kampaniach m.in. w bitwie pod Chocimiem w 1673 roku, podczas wyprawy do Mołdawii chorążego koronnego Mikołaja Sieniawskiego w latach 1673–1674. roku), w kampanii wiedeńskiej 1683 roku; brał udział w bitwach pod Parkanami[1].

Poseł sejmiku opatowskiego województwa sandomierskiego na sejm koronacyjny 1676 roku[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Polski Słownik Biograficzny t. 44, Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Societas Vistulanat, Kraków. s. 579
  • Tomasz Święcki, Historyczne pamiątki znamienitych rodzin i osób dawnej Polski t.1-2 Warszawa nakładem S.H. Merzbach 1858–1959, s.156

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. hasło na podstawie Polskiego Słownika Biograficznego
  2. Krystyn Matwijowski, Pierwsze sejmy z czasów Jana III Sobieskiego, Wrocław 1976, s. 245.