Jan Szwejda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Szwejda (ur. 8 listopada 1905 w Wilkowiecku pow. kłobucki[1], zm. 17 lipca 1941 w Palmirach) – przedwojenny prawnik, urzędnik skarbowy, porucznik Wojska Polskiego oraz polski policjant zamordowany podczas Zbrodni w Palmirach.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Marcina Szwejdy. Pełnił funkcję naczelnika komisariatu. Był podporucznikiem rezerwy (korpus oficerów piechoty) ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 r.[2]

Od 1929 roku mieszkał w Warszawie gdzie był pracownikiem Ubezpieczalni Społecznej w Warszawie[3]. W okresie tym studiował prawo na Uniwersytecie Józefa Piłsudskiego w Warszawie gdzie 14.10.1937 otrzymał tytuł magistra[4].

Był więźniem obozu Auschwitz z numerem 8341. Dnia 21.01.1941 został osadzony w obozie koncentracyjnym Flossenbürg otrzymując nr 3143.[1] Rozstrzelany przez niemieckich nazistów podczas akcji eliminacji polskiej inteligencji tzw. Zbrodni w Palmirach.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b http://lwww.straty.pl/index.php/pl/szukaj-w-bazie Jan Szwejda w bazie danych "Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką" www.straty.pl
  2. "Rocznik oficerski rezerw, 1934", Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934
  3. (dane z Archiwum Uniwersytetu Warszawskiego,przedtem UJP;TZP-autorka biografii)
  4. Jan Szwejda - więzień Pawiaka i Oświęcimia - dane biograficzne