Jan Towarnicki (lekarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Towarnicki
Data i miejsce urodzenia 1773 lub 26 września 1778
Lenina Wielka
Data i miejsce śmierci 10 lipca 1865
Rzeszów
Miejsce spoczynku Stary Cmentarz w Rzeszowie
Zawód, zajęcie lekarz
Miejsce zamieszkania Rzeszów
Narodowość  Polska
Tytuł naukowy doktor

Jan de Warna Towarnicki herbu Sas (ur. 1773 lub 26 września 1778 w Leninie Wielkiej, zm. 10 lipca 1865 w Rzeszowie) – polski lekarz, filantrop.

Według różnych źródeł urodził się w 1773[1][2] lub 26 września 1778[3]. Był wnukiem księdza greckokatolickiego Jana Towarnickiego, synem Piotra i Anastazji. Został ochrzczony w kościele grecko-kat. w Leninie Wielkiej.

Został absolwentem gimnazjum w Samborze. Ukończył studia medycyny na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Lwowskiego uzyskując tytuł naukowy doktora. Został lekarzem powiatowym w Rzeszowie. Uzyskał mandat radnego miasta Rzeszowa.

Zmarł 10 lipca 1865. Został pochowany na Starym Cmentarzu w Rzeszowie[1].

W testamencie spisanym 3 czerwca 1863 utworzył fundację, która zajęła się tworzeniem ośrodków oświatowym oraz przyznawaniem stypendiów. Po jego śmierci zarządcą fundacji został bratanek, Ambroży Towarnicki. Z jej działania powstał Miłocin, II gimnazjum w Rzeszowie, seminarium, internat, policja, poczta.

Nadkuratorem fundacji stypendialnej Jana Towarnickiego w 1891 został Władysław Towarnicki (komisarz c. k. starostwa powiatu sanockiego)[4][5], od 1895 nadkuraktor[6]. Wieloletnim kuratorem fundacji stypendialnej Jana Towarnickiego był Wacław Jabłoński[7], a kontrakt fundacji spisał Jan Pogonowski[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Zasłużeni i związani z Rzeszowem i regionem. rzeszow-cmentarze.pl. [dostęp 2015-10-02].
  2. Stanisław Towarnicki: nasza fundacja pomaga zdolnej młodzieży. nowiny24.pl, 2009-10-19. [dostęp 2015-10-02].
  3. X Dr. Józef Jałowy. W przeddzień 70-letniej rocznicy śmierci lekarza Jana Towarnickiego 1865–1935. „Ziemia Rzeszowska”, s. 1-2, Nr 7 z 16 lutego 1934. 
  4. Z prowincji. Sanok, 22 maja (pożegnanie). „Dziennik Polski”, s. 2, Nr 144 z 26 maja 1891. 
  5. Fundacja Towarnickiego. „Dziennik Polski”, s. 1, Nr 147 z 29 maja 1891. 
  6. Z prowincji. Fundacja Towarnickiego. „Głos Narodu”, s. 1, Nr 70 z 24 marca 1895. 
  7. Kronika. „Kuryer Rzeszowski”, s. 3, Nr 4 z 21 października 1894. 
  8. Kronika. „Kuryer Rzeszowski”, s. 3, Nr 1 z 2 stycznia 1898. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]