Jan Trzynadlowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Trzynadlowski (ur. 29 grudnia 1912 we Lwowie, zm. 18 maja 1995 w Jeleniej Górze) – polski teoretyk i historyk literatury, wydawca.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie (promotorka jego pracy magisterskiej była doc. Stefania Skwarczyńska)[1].

W latach 19451950 był pracownikiem Uniwersytetu Łódzkiego. Należał do Łódzkiego Towarzystwa Naukowego. Od 1950 mieszkał we Wrocławiu, od 1951 związany był z Uniwersytetem Wrocławskim. W 1966 uzyskał tytuł profesora. W latach 19561960 pełnił funkcję dyrektora i redaktora naczelnego wydawnictwa Ossolineum. Od 1964 do 1985 był sekretarzem generalnym Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego.

Zajmował się m.in. teorią filmu. Pod jego redakcją wydano m.in. Dzieło filmowe – teoria i praktyka (1989), Film – sztuka kulturowych poszukiwań i odkryć (1996).

W latach 19591974 był tajnym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa PRL o pseudonimie Konrad. Jako agent Konrad odegrał kluczową rolę w operacji przejęcia części tajnego archiwum Stanisława Mikołajczyka, zawierającej pamiętniki Wincentego Witosa.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Wybrane publikacje:

  • Studia literackie (1955)
  • Powieść polska lat 1945-1965 w poszukiwaniu bohatera (1966);
  • Rozważania nad semiologią powieści (1976);
  • Edytorstwo. Tekst, język, opracowanie (1976);
  • Autor – dzieło – wydawca (1979);
  • Sztuka słowa i obrazu (1983).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Draus: Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie 1918–1946. Portret kresowej uczelni. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2007, s. 151. ISBN 978-83-7188-964-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jacek Kolbuszewski, Jan Trzynadlowski, w: Uczeni wrocławscy. Członkowie Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego, część 3: 1953–1996 (redakcja naukowa Jacek Kolbuszewski), Wrocław 1996, s. 17–23 (z fotografią)