Jan Wielopolski (zm. 1774)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wojewody sandomierskiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Jan Wielopolski
Herb
Starykoń
Rodzina Wielopolscy herbu Starykoń
Data śmierci 12 marca 1774
Ojciec Franciszek Wielopolski
Matka Teresa Tarłówna
Żona

Marianna Jabłonowska

Dzieci

Jan Józef, Felicja, Elżbieta, Salomea

Odznaczenia
Order Orła Białego

Jan Wielopolski herbu Starykoń (zm. 12 marca 1774 roku[1]) – wojewoda sandomierski w latach 1750-1764, cześnik koronny w latach 1742-1750, hrabia na Pieskowej Skale i Żywcu, starosta lanckoroński w 1732 roku, starosta zagwojski w 1748 roku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Franciszka i Teresy Tarłówny.

Poseł księstwa zatorskiego na sejm 1726 roku. Jako deputat księstw oświęcimskiego i zatorskiego podpisał pacta conventa Stanisława Leszczyńskiego w 1733 roku[2]. Poseł województwa krakowskiego na sejm 1744 roku[3]. Był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego z województwa sandomierskiego w 1764 roku, jako delegat od Rzeczypospolitej podpisał jego pacta conventa[4]. Na sejmie koronacyjnym 1764 roku wyznaczony z Senatu do Asesorii Koronnej[5]. 5 grudnia 1764 roku wybrany konsyliarzem konfederacji obojga narodów[6].

Odznaczony Orderem Orła Białego.

Żonaty z Marianną Jabłonowską, miał syna Jana Józefa oraz córki: Felicję, Elżbietę i Salomeę[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urzędnicy województwa sandomierskiego XVI-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Krzysztof Chłapowski i Alicja Falniowska-Grabowska. Kórnik 1993, s. 126.
  2. Porządek na Seymie Walnym elekcyi między Warszawą a Wolą dnia 25 Sierpnia roku Pańskiego 1733 postanowiony, s. 46.
  3. Mieczysław Skibiński, Europa a Polska w dobie wojny o sukcesyę austryacką w latach 1740-1745. T. 2. Dokumenty, Kraków 1913, s. 289.
  4. Akt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 19.
  5. Kolęda Warszawska Na Rok 1766, s. D 5.
  6. Złota księga szlachty polskiej. R. 9, Poznań 1887, s. 194.
  7. Złota księga szlachty polskiej. R. 9, Poznań 1887, s. 193-194.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Akt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 45.
  • Urzędnicy województwa sandomierskiego XVI-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Krzysztof Chłapowski i Alicja Falniowska-Grabowska. Kórnik 1993, s. 221.