Jan Wincenty Kopff

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Wincenty Kopff
Data i miejsce urodzenia 1763
Igława
Data i miejsce śmierci 18 kwietnia 1832
Kraków
Zawód, zajęcie malarz
Portret zbiorowy dzieci Kopffów

Jan Wincenty Kopff (ur. 1763 w Igławie na Morawach, zm. 18 kwietnia 1832 w Krakowie)[1]polski malarz niemieckiego pochodzenia. Ojciec Wiktora i Konstantego.

Od 1790 był uczniem swojego wuja Dominika Estreichera w Krakowie, później uczył się pod kierunkiem Marcello Bacciarelliego i Franciszka Smuglewicza[2] w Warszawie, a zajmował się miniatorstwem i malarstwem portretowym. Jak wszyscy w tym czasie tworzył też obrazy religijne "Trzej królowie" (1789), „Flora”, „Narodzenie Chrystusa”, „Kuszenie Chrystusa” i pokaźnych wymiarów sceny mitologiczno-historyczne o takich tytułach jak: Andromeda, Leda z łabędziem, Elpinike, Koriolan i jego matka, a nawet Sardanapal i Arbaces. Od 1822 jeździł po okolicy i malował portrety. Dzieła Kopffa znajdują się w zbiorach prywatnych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ilustrowana Encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego (1924–1927)
  • Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga (1934–1939)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Historia rodziny Kopff, www.kopff.republika.pl [dostęp 2018-03-08].
  2. Malinowski, Jerzy., Malarstwo polskie XIX wieku, Warszawa: Wydawn. DiG, 2003, ISBN 83-7181-290-6, OCLC 54704215.