Jan Wysocki (artysta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Jan Wysocki (rzeźbiarz))
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy artysty. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Jan Wysocki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 7 lutego 1873
Mysłowice
Data i miejsce śmierci 3 października 1960
Katowice
Narodowość polska
Dziedzina sztuki Rzeźba
Medalierstwo
Malarstwo

Jan Wysocki (ur. 7 lutego 1873 w Mysłowicach, zm. 3 października 1960 w Katowicach) – polski rzeźbiarz, medalier, malarz.

Był synem Antoniego i Marii Zuzanny z domu Popek. Ojciec był właścicielem stolarni. Do gimnazjum uczęszczał w Paczkowie. W 1893 wyjechał na studia malarskie do Monachium. Naukę kontynuował w Paryżu na akademiach „Julian” i „Colarossi”. Od 1898 przebywał w Rzymie, gdzie studiował rzeźbę. Od 1901 przez trzy lata mieszkał w Monachium, gdzie wystawiał swoje obrazy. W 1904 wyjechał do Katowic, gdzie założył prywatną szkołę sztuki oraz prowadził kursy rysunku w polskich gimnazjach w Sosnowcu i Bytomiu. Od 1908 przez dwa lata przebywał w Paryżu, gdzie wystawiał swoje prace medalierskie. Pod koniec 1910 przeniósł się do Monachium. Podczas I wojny światowej służył jako kartograf w armii niemieckiej na froncie włoskim. Po demobilizacji wrócił do Monachium, a w 1919 do Polski.

W 1920 objął stanowisko wicedyrektora i profesora Wydziału Rzeźby i Brązownictwa w Państwowej Szkole Przemysłu Artystycznego w Bydgoszczy. W 1923 przeniósł się do Poznania, gdzie objął kierownictwo Wydziału Rzeźby i Brązownictwa w Instytucie Sztuk Plastycznych.

W 1940 został wysiedlony z Poznania do Sosnowca. Przez okres okupacji niemieckiej pracował jako robotnik fizyczny oraz organizował tajne kursy z zakresu malarstwa i medalierstwa. Po wojnie zamieszkał w Katowicach, gdzie uczył w Liceum Plastycznym i na kursach w Wojewódzkim Domu Kultury. W 1956 otrzymał nagrodę plastyczną Katowic za całokształt pracy artystycznej. Zmarł w 1960 i został pochowany na cmentarzu przy ulicy Francuskiej w Katowicach.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Na jego dorobek artystyczny składa się ponad 150 lanych medali, medalionów i plakiet. Inspirował się sztuką antyku i renesansu. Początkowo w twórczości artysty przeważały tematy fantastyczne oraz motywy z mitologii klasycznej. Po 1911 zajmował się głównie studiami portretowymi. Współpracował z Mennicą Państwową, która wybiła kilkanaście medali okolicznościowych według jego projektu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]