Jan Zygmunt Jakubowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Zygmunt Jakubowski
Data i miejsce urodzenia 23 czerwca 1909
Płock
Data i miejsce śmierci 11 października 1975
Warszawa
Zawód, zajęcie historyk literatury polskiej
Tytuł naukowy profesor zwyczajny
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Pracodawca PAN, UŁ, UW
Rodzice Aleksander, Konstancja z d. Kamińska
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Komisji Edukacji Narodowej

Jan Zygmunt Jakubowski (ur. 23 czerwca 1909 w Płocku, zm. 11 października 1975 w Warszawie[1]) – polski historyk literatury polskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Aleksandra Jakubowskiego i Konstancji z d. Kamińskiej[1]. Był uczniem Gimnazjum im. Marszałka Stanisława Małachowskiego w Płocku, w 1928 zdał egzamin maturalny i następnie rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Po ukończeniu w 1934 studiów pracował jako nauczyciel Warszawie i następnie Łodzi. Od 1937 był członkiem redakcji pisma Prace Polonistyczne[1].

Walczył w kampanii wrześniowej, następnie przebywał na Rzeszowszczyźnie, gdzie uczestniczył w tajnym nauczaniu. W 1942 został aresztowany przez Gestapo, następnie był więźniem obozów w Auschwitz i Buchenwaldzie[1].

W 1945 powrócił do Polski, w 1946 otrzymał stopień doktora filozofii na podstawie pracy Stanisław Witkiewicz jako pisarz napisanej pod kierunkiem Juliusza Kleinera[1]. W latach 1946–1947 redagował pismo Polonista, od 1948 pismo Polonistyka[1]. W latach 1947–1951 wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Pedagogicznej w Łodzi. W 1948 należał do założycieli Instytutu Badań Literackich PAN, tam do 1956 kierował Pracownią Podręcznika Szkolnego Historii Języka Polskiego[1]. Od 1949 był zastępcą profesora na Uniwersytecie Łódzkim, od 1951 wykładał na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie od 1952 kierował Katedrą Historii Literatury Polskiej. W 1954 został profesorem nadzwyczajnym, w 1968 profesorem zwyczajnym[1]. W latach 1968–1974 był dyrektorem Instytutu Filologii Polskiej UW[1].

Był redaktorem pism Życie Szkoły Wyższej (1953–1957), Przegląd Humanistyczny (od 1957), Poezja (1965–1973)[1]. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach (kwatera C4-tuje-12)[2].

Był odznaczony Krzyżem Kawalerskim (1956) i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1965) oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1970)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik bibliograficzny. Tom trzeci. G-J, wyd. Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1994, s. 342-344
  2. Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze. cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2019-11-27].