Janina Oyrzanowska-Poplewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janina Oyrzanowska-Poplewska
Data i miejsce urodzenia 2 maja 1918
Warszawa
Data i miejsce śmierci 16 lipca 2001
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Powązkowski w Warszawie
Zawód, zajęcie weterynarz, epizootiologia
Narodowość polska
Tytuł naukowy profesor nauk weterynaryjnych
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Uczelnia SGGW
Małżeństwo Mieczysław Poplewski
Odznaczenia
Sprawiedliwy wśród Narodów Świata
Grób Janiny Oyrzanowskiej-Poplewskiej na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Janina Oyrzanowska-Poplewska (ur. 2 maja 1918 w Warszawie, zm. 16 lipca 2001 w Warszawie) – polska lekarz weterynarii, profesor doktor habilitowany nauk weterynaryjnych, specjalistka epizootiologii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w 1936 rozpoczęła studia na Wydziale Weterynaryjnym UW i do 1939 zaliczyła trzy lata studiów. Po zakończeniu wojny podjęła dalsze studia na Wydziale Weterynaryjnym UMCS w Lublinie. Dyplom lekarza weterynarii uzyskała jednak w na Wydziale Weterynaryjnym UW w Warszawie w 1950. Pracę naukową rozpoczęła na uczelni zdobywając tam kolejne stopnie naukowe. Swoją dalszą karierę zawodową związała już do końca życia z Wydziałem Weterynaryjnym SGGW w Warszawie.[1]

Od początku pracy zawodowej koncentrowała się głównie na chorobach wirusowych psów, ze szczególnym uwzględnieniem nosówki i zakaźnego zapalenia wątroby psów i lisów. Były to pionierskie prace w tym czasie w Polsce. Profesor ma swój wkład w opracowanie pierwszej krajowej szczepionki przeciwko nosówce. Kolejnym z zainteresowań naukowych były badania nad wścieklizną, mechanizmami działań szczepionki, patogenezą wścieklizny i mechanizmami odporności poszczepiennej. Była współautorką podręcznika Choroby mięsożernych zwierząt futerkowych.[1]

Była członkiem Polskiego Towarzystwa Mikrobiologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych. gdzie pełniła funkcję Przewodniczącej Sekcji Epizootiologicznej i Sekcji Warszawskiej.[1]

Życie pod okupacją hitlerowską[edytuj | edytuj kod]

Jej mąż Mieczysław Poplewski, oficer rezerwy został uwięziony w Starobielsku i zamordowany przez NKWD. Od czasu zamknięcia warszawskiego getta w 1940, nie zważając na zagrożenie śmiercią dostarczała żywność i leki swoim sąsiadom żydowskiego pochodzenia z ul. Mokotowskiej. Od maja 1941 do końca powstania warszawskiego ukrywała w swoim mieszkaniu Polaków pochodzenia żydowskiego. Fakty te opisano w książce W. Bartoszewskiego Ten jest z ojczyzny mojej. Udzielała też schronienia zbiegłym z niewoli niemieckiej jeńcom radzieckim. Jej warszawski dom był od 1939 skrzynką kontaktową Polskiego Związku Zachodniego i konspiracyjną drukarnią w której tworzono fałszywe dokumenty.[1]

Za jej heroiczną postawę w 1980 została uhonorowana przez Jad Waszem medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.[1]

Pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 87-6-7/8)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Kita, Jerzy (2001). "Ex Funebri Charta: Prof dr. hab. Janina Oyrzanowska-Poplewska" Medycyna Weterenaryjna. Warsaw: Polish Society of Veterinary Sciences. 57 (11): 852. OCLC 879685574.
  2. Cmentarz Stare Powązki: ROMAN CZARNECKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-01-31].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]