Janina Wojtal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Janina Wojtal, po mężu Barrez (ur. 17 listopada 1942 w Krakowie) – polska koszykarka, 11-krotna mistrzyni Polski, brązowa medalistka mistrzostw Europy (1968).

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę rozpoczęła od lekkiej atletyki. Jej rekord życiowy w skoku wzwyż wynosił 1.51 m (25.05.1958) i dawał jej w tym roku 11 miejsce na liście najlepszych zawodniczek w Polsce w tej konkurencji[1]. W latach 1960-1977 była zawodniczką koszykarskiej drużyny Wisły Kraków. Z krakowskim klubem zdobyła 11 tytułów mistrzyni Polski (1963, 1964, 1965, 1966, 1968, 1969, 1970, 1971, 1975, 1976, 1977) i 4 tytuły wicemistrzyni Polski (1967, 1972, 1973, 1974). W 1969 została wybrana najlepszą koszykarką w Polsce w Plebiscycie Sportowca. Pod koniec kariery występowała w belgijskiej drużynie Aalst.

W reprezentacji Polski seniorek wystąpiła 170 razy, w tym sześciokrotnie na mistrzostwach Europy (1962 - 6 m., 1964 - 5 m., 1966 - 8 m., 1968 - 3 m., 1970 - 6 m., 1972 - 9 m.). W 1972 została powołana do reprezentacji Europy na mecz gwiazd z okazji 40-lecia FIBA.

Jest absolwentką filologii rosyjskiej w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. Mieszka w Belgii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polska lekkoatletyka w latach 1945-1960. Tabele, wyd. Warszawa 2014, s. 397

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]