Janka Łuczyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janka Łuczyna

Janka Łuczyna, biał. Янка Лучына, właśc. Jan Niesłuchowski (ur. 18 lipca 1851 w Mińsku, zm. 28 lipca 1897 tamże) - białoruski poeta i działacz kulturalny.

Urodził się jako syn mińskiego adwokata Lucjana Niesłuchowskiego. W 1877 roku ukończył Instytut Technologiczny w Petersburgu. Po studiach pracował nad rozbudową kolei na Kaukazie, gdzie poznał Maksyma Gorkiego.

Od lat osiemdziesiątych publikował w prasie mińskiej w języku rosyjskim, białoruskim i po polsku. W swoich wierszach odwoływał się do motywów ludowych, bronił białoruskiego ludu i białoruskiej kultury przed uciskiem społecznym.

Został pochowany na cmentarzu kalwaryjskim w Mińsku.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]