Janusz Gaudyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Janusz Gaudyn (ur. 25 lutego 1935 w Katowicach-Ochojcu, zm. 22 czerwca 1984 w Trzyńcu) – polski lekarz, pisarz, działacz organizacji polonijnych na Zaolziu.

Ukończył 1950 polską szkołę podstawową i 1953 polskie gimnazjum w Orłowej, studiował medycynę 1953-1959 na Uniwersytecie w Ołomuńcu. Został lekarzem w szpitalu w Czeskim Cieszynie, potem w Trzyńcu.

Obok pracy lekarza zajmował się literaturą. Pisał fraszki, aforyzmy. Był działaczem społecznym polskiej mniejszości na Zaolziu, współzałożycielem sekcji literacko-artystycznej Polskiego Związku Kulturalno-Oświatowego. W latach osiemdziesiątych był przewodniczącym Grupy Literackiej 63 w Trzyńcu. Był też długoletnim członkiem Rady Głównej Polskiego Związku Kulturalno-Oświatowego. Był członkiem Unii Polskich Pisarzy Medyków.

Dzieła (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • Fraszki i fraszeczki (1967)
  • Zdania (1969)
  • Duet (1969) (z Gabrielem Palowskim)
  • List (1980)
  • My (1980)
  • Z tej ziemi : 129 fraszek o miłości (1983)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Martyna Radłowska-Obrusnik, Otylia Toboła Leksykon PZKO. Czeski Cieszyn: Zarząd Główny PZKO. OCLC 189531468. http://www.sbc.org.pl/dlibra/docmetadata?id=10993. (1997).
  • Władysław Sikora, Pisarze Zaolzia. Czeski Cieszyn: Wydawnictwo Olza przy Radzie Polaków. OCLC 233485106. (1993).
  • Kazimierz Kaszper, red.: Janusz Gaudyn. Karwina: Polskie Wydawnictwo Medyczne w Republice Czeskiej. ​ISBN 978-80-87381-03-8​ (2010).