Janusz Gil

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Gil
Data i miejsce urodzenia 24 listopada 1951
Bielsko-Biała, Polska
Data i miejsce śmierci 19 października 2014
Wilkanowo, Polska
Zawód, zajęcie astronom, wykładowca akademicki
Tytuł naukowy profesor nauk fizycznych
Alma Mater Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Rzeszowie
Uczelnia Uniwersytet Zielonogórski
Stanowisko prorektor do spraw nauki i współpracy z zagranicą

Janusz Gil (ur. 24 listopada 1951 w Bielsku-Białej, zm. 19 października 2014 w Wilkanowie k. Zielonej Góry) – polski astronom, specjalizujący się w astrofizyce; nauczyciel akademicki związany z uczelniami w Warszawie i Zielonej Górze.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1951 roku. Po ukończeniu szkoły podstawowej, a następnie średniejI Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Bielsku-Białej, podjął studia na Wydziale Matematyczno-Fizycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie, które ukończył uzyskując magisterium. Niedługo potem rozpoczął studia doktoranckie oraz pracę naukowo-dydaktyczną jako asystent na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Studia doktoranckie ukończył w 1983 roku. Tym samym otrzymał awans na stanowisko adiunkta. Po obronie doktoratu wyjechał do Narodowego Centrum Radioastronomii w Charlottesville, a potem od 1985 do 1987 roku przebywał na Wydziale Fizyki i Astronomii Uniwersytetu Kentucky w Stanach Zjednoczonych.

Na Uniwersytecie Warszawskim otrzymał w 1988 roku stopień naukowy doktora habilitowanego. W tym samym roku został zatrudniony jako adiunkt w Instytucie Fizyki, a następnie kolejno jako: profesor nadzwyczajny i dyrektor Instytutu Astronomii Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Tadeusza Kotarbińskiego w Zielonej Górze (od 2001 roku Uniwersytet Zielonogórski). Z jego inicjatywy 1 lipca 1989 roku utworzono Zielonogórskie Centrum Astronomii, które było prekursorem późniejszego Instytutu Astronomii UZ. Instytut pod kierownictwem Janusza Gila stał się liczącym, a także znanym w kraju oraz na świecie ośrodkiem astronomii. W latach 1991-1993 przebywał na stypendium Humboldta w Instytucie Radioastronomii Maxa Plancka w Bonn. Zajmował się badaniem pulsarów oraz gwiazd neutronowych, a w szczególności ich promieniowaniem radiowym i rentgenowskim.

W 1996 roku prezydent Polski Aleksander Kwaśniewski nadał mu tytuł profesora nauk fizycznych. Rok później wyjechał jako honorowy profesor wizytujący na Uniwersytet w Hongkongu. Honorowe stypendium Humboldta uzyskał w 2001 roku. W 2005 roku przebywał na Wydziale Fizyki i Astronomii Uniwersytetu Las Vegas w Nevadzie jako profesor wizytujący. Od 2012 roku sprawował funkcję prorektora do spraw nauki i współpracy z zagranicą Uniwersytetu Zielonogórskiego. Janusz Gil zmarł nagle w niedzielny wieczór 19 października 2014 w podzielonogórskim Wilkanowie. Pogrzeb odbył się 24 października 2014 w nowej części Cmentarza Komunalnego w Zielonej Górze.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]