Janusz Kowalski (kolarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy sportowca. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Janusz Kowalski
Ilustracja
Tabliczka z podpisem Janusza Kowalskiego w Alei Sław Kolarstwa Polskiego w Nałęczowie
Data i miejsce urodzenia 8 czerwca 1952
Bucze, Polska
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa świata
złoto Montreal 1974 Start wspólny (A)

Janusz Kowalski (ur. 8 czerwca 1952 w Buczach[1]) – polski kolarz szosowy, mistrz świata amatorów, zwycięzca Tour de Pologne.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W dzieciństwie rodzina przeprowadziła się do Lednogóry, gdzie rozpoczął trenowanie biegów i zapasów. W 1968 ze środków z hodowli królików zakupił pierwszy rower marki Huragan. W tym samym roku wziął udział w swoim pierwszym wyścigu z Pobiedzisk przez Kiszkowo i Kostrzyn do Pobiedzisk. W 1969 zajął drugie miejsce w biegu przełajowym młodzików na poznańskim Świerczewie, a potem został mistrzem przełajowym młodzików okręgu poznańskiego[1]. Był zawodnikiem LZS Gniezno, LKS Wielkopolska i CWKS Legii Warszawa. W 1972 zajął trzecie miejsce w rowerowym wyścigu dookoła Mazowsza, i został wicemistrzem Polski w wyścigu górskim. 5 stycznia 1973 przeżył w Skomielnej Białej groźny wypadek samochodowy, w którym zginął kolarz Jerzy Żwirko i trener Henryk Łasak. W 1973 obronił tytuł wicemistrza Polski w kolarstwie górskim[1]. W 1974 zdobył złoty medal w wyścigu ze startu wspólnego amatorów na mistrzostwach świata w Montrealu. W zawodach tych wyprzedził bezpośrednio Ryszarda Szurkowskiego oraz Szwajcara Michela Kuhna. Był to jedyny medal wywalczony przez Kowalskiego na międzynarodowej imprezie tej rangi. W 1975 roku wygrał Tour of Bulgaria, a rok później był najlepszy w Tour de Pologne. Dwukrotnie startował w Wyścigu Pokoju, zajmując czołowe miejsca w klasyfikacji drużynowej (1974 – 1. miejsce, 1976 – 3. miejsce). Nigdy nie wziął udziału w igrzyskach olimpijskich.

Jeździł razem z najlepszymi polskimi kolarzami, jeden z tzw. złotej polskiej dwunastki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Jacek Pałuba, Mistrz, na którego niewielu liczyło, w: IKS Poznański Informator Kulturalny, Sportowy i Turystyczny nr 5(343)/2020, s. 62-63, ISSN 1231-9139

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała encyklopedia sportu, tom I, Warszawa 1984

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]