Janusz Wasylkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Wasylkowski, 2003

Janusz Wasylkowski (ur. 2 sierpnia 1933 we Lwowie) – poeta, pisarz, publicysta, redaktor programów telewizyjnych.

Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Wrocławskim. Był założycielem Studenckiego Teatrzyku Satyry Ponuracy i współzałożycielem tygodnika „Poglądy” we Wrocławiu. Od 1991 prowadzi Instytut Lwowski i jest redaktorem naczelnym Rocznika Lwowskiego.

W 2017 otrzymał nagrodę Kustosz Pamięci Narodowej[1].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Poezja[edytuj | edytuj kod]

  • Są słowa. Wiersze o mieście, które samo się nie obroni
  • Łatwo się pisze wiersz o miłości
  • Drzewostan. Wiersze sprzed lat

Dramaty[edytuj | edytuj kod]

  • Benudasz, Królewski błazen
  • Przegrańcy
  • Upalny dzień
  • Węzeł rodzinny

Satyry[edytuj | edytuj kod]

  • Myśli cokolwiek zezowate
  • Samotny jak pies w butonierce
  • 200 limeryków, w tym jeden sprośny, no może nie jeden

Książki o Lwowie[edytuj | edytuj kod]

Monografie[edytuj | edytuj kod]

  • Na rzecz wolnej Polski – monografia polskiej organizacji niepodległościowej w Danii

Opowiadania i humoreski[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kustosz Pamięci Narodowej 2017. ipn.gov.pl. [dostęp 2018-03-01].