Janusz z Kobylan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz z Kobylan
Herb
Grzymała
Rodzina Kobylańscy z rodu Grzymalitów
Data urodzenia po 1380
Data śmierci ok. 1441
Żona

Anna

Dzieci

Jakub z Kobylan (kasztelan biecki), Jan z Kobylan, Piotr z Kobylan i Mikołaj z Kobylan

Janusz z Kobylan (Kobylański), piszący się z Kobylan i Dukli, herbu Grzymała (ur. po 1380, zm. przed 30 września 1441) – łowczy krakowski (1419-1438), starosta sanocki (1420-1430), i kamieniecki (1438).

Wraz ze starszym bratem Domaratem (urodzonym w roku 1380), brał udział wyprawie Władysława Jagiełły przeciw Krzyżakom w 1410 roku. Walczył w pierwszym szeregu chorągwi krakowskiej.

W 1426 roku, z polecenia króla Władysława Jagiełły, na czele pięciotysięcznej jazdy rycerstwa brał udział w wyprawie przeciw Turcji i obozował (od 24 czerwca) przez dwa miesiące pod Braiłowem, gdzie miał przybyć cesarz Zygmunt, który jednak, wobec czeskich rozruchów, nie dotarł na miejsce spotkania.

Jako łowczy krakowski w 1435 roku podpisał pokój Brzeski między królem Władysławem Jagiełłą a Krzyżakami. Zmarł zapewne wkrótce potem, bo 30 września 1441 roku występowała już Anna - wdowa po nim z synami: Jakubem (kasztelanem bieckim w roku 1444), Janem, Piotrem i Mikołajem z Kobylan, którzy do 1485 roku gospodarowali wspólnie i udzielali królowi pożyczek zabezpieczonych na Jadownikach w powiecie sądeckim i w latach 1485-1487 dokonali podziału majątku.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny szlacheckiej Kobylańskich. Był wnukiem wojewody kaliskiego Przecława.

Janusz z Kobylan był mężem Anny. Ich synami byli; Jakub z Kobylan (kasztelan biecki), Jan z Kobylan (zmarł w roku 1471, starosta brzeski), Piotr i Mikołaj z Kobylan.

Brat Janusza; Domarat z Kobylan (zmarł w roku 1440), był marszałkiem nadwornym koronnym, kasztelanem bieckim, wojnickim i lubelskim.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Polski Słownik Biograficzny, t. 13, s. 163
  • Kazimierz Tymieniecki, Zygmunt Wojciechowski, Roczniki historyczne, Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, Towarzystwo Miłośników Historii w Poznaniu, 2000, t. 66 s.89