Jarosław Baranowśkyj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jarosław Baranowśkyj (ur. 10 lipca 1906 w Temerowcach, zm. 11 maja 1943 we Lwowie) – członek władz Ukraińskiej Organizacji Wojskowej, a następnie Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów. Brat młodszy Romana Baranowskiego.

Jego ojciec, ksiądz greckokatolicki Wołodymyr Baranowśkyj, był proboszczem we wsi rodzinnej. Podobnie jak brat Roman został absolwentem gimnazjum ukraińskiego w Stanisławowie[1].

W latach 1926-1930 więziony przez władze polskie, od 1930 na emigracji. W latach 1933-1939 przewodniczący Centralnego Związku Ukraińskiego Studenctwa (CESUS).

Był członkiem Prowodu Ukraińskich Nacjonalistów odpowiedzialnym za łączność z krajem, od 1933 sekretarz Prowodu. Po rozłamie we frakcji Melnyka.

Został zabity we Lwowie, prawdopodobnie przez rywali z frakcji banderowskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mychajło Ostrowercha: Обніжками на битий шлях. Nowy Jork, 1957, s. 108. (ukr.)

Literatura[edytuj | edytuj kod]