Jarząbkowy Żleb

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jarząbkowy Żleb wśród podpisanych obiektów
Widok z drogi do Morskiego Oka

Jarząbkowy Żleb (słow. Jariabkov žľab[1], 2005 m) – częściowo depresja, częściowo żleb na wschodnich, opadających do Doliny Białej Wody zboczach Młynarza w słowackich Tatrach Wysokich. Wcina się między dwie granie odgałęziające się od Jarząbkowego Zwornika:

Tylko dolna część jest żlebem we właściwym rozumieniu tego słowa. Jest to głębokie koryto uchodzące do Białej Wody. Wypełnione jest ruchomymi piargami, połamanymi drzewami i olbrzymimi głazami. Corocznie spływające nim wody deszczowe, roztopowe i lawiny pogłębiają go. Brzegi koryta to mieszanina limbowego lasu urwiskowego, kosodrzewiny i skał. Na wysokości około 1400 m w żlebie znajduje się zwężenie – Jarząbkowa Bramka z płytowym progiem i wodospadem. Powyżej progu dno żlebu tworzą ruchome piargi i płytowe progi o długości około 30 m. Powyżej najwyższego z nich z prawej strony ma wylot żlebek spadający z Wyżniej Jarząbkowej Szczerbiny. Główny ciąg Jarząbkowego Żlebu biegnie jeszcze 200 m powyżej progu skośnie w lewo, podchodząc pod Niżnie Jarząbkowe Siodełko. Na odcinku tym wprost do żlebu opada ściana Młynarzowej Strażnicy o wysokości około 250 m. Jest jasna, gdyż nastąpił w niej świeży obryw. Od lewej strony żleb ogranicza pas skalnych urwisk, będący lewym przedłużeniem Młynarzowej Strażnicy[2].

Górna część Jarząbkowego Żlebu to depresja ograniczona olbrzymimi ścianami, które pożłobione są wąskimi kominami z progami. Na dnie depresji znajdują się trawiaste kotły. Nieco poniżej Wyżniej Jarząbkowej Szczerbiny do opadającego z niej żlebka uchodzi urwisty komin o wysokości około 50 m. Nad nim znajduje się Jarząbkowy Kocioł będący najwyższą częścią depresji Jarząbkowego Żlebu[2].

Autorem nazwy Żlebu jest Władysław Cywiński[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych [dostęp 2020-02-21] [zarchiwizowane z adresu 2006-09-24].
  2. a b c d Władysław Cywiński, Młynarz. Przewodnik szczegółowy, tom 6, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1998, ​ISBN 83-7104-011-3