Jeļena Ostapenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jeļena Ostapenko
Jeļena Ostapenko
Państwo  Łotwa
Miejsce zamieszkania Ryga
Data i miejsce urodzenia 8 czerwca 1997
Ryga
Wzrost 177 cm
Masa ciała 68 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Zakończenie kariery aktywna
Trener Anabel Medina Garrigues
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1 WTA, 7 ITF
Najwyżej w rankingu 12 (12 czerwca 2017)
Australian Open 3R (2017)
Roland Garros W (2017)
Wimbledon QF (2017)
US Open 2R (2015)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2 WTA, 8 ITF
Najwyżej w rankingu 32 (19 czerwca 2017)
Australian Open 1R (2016, 2017)
Roland Garros 1R (2016, 2017)
Wimbledon 3R (2016)
US Open 2R (2016)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Łotwa
Igrzyska olimpijskie młodzieży
Brąz
Nankin 2014 gra podwójna

Jeļena Ostapenko (ur. 8 czerwca 1997 w Rydze) – łotewska tenisistka narodowości rosyjskiej, zwyciężczyni French Open 2017.

Kariera tenisowa[edytuj kod]

2012-2014[edytuj kod]

W zawodach rangi ITF w Tallinnie w roku 2012 po raz pierwszy przeszła przez kwalifikacje i wygrała jeden mecz w turnieju głównym.

Jeszcze w tym samym sezonie zdobyła pierwszy tytuł (w Sztokholmie).

Dwa lata później wygrała juniorski Wimbledon w grze pojedynczej oraz została brązową medalistką igrzysk olimpijskich młodzieży w Nankinie.

2015-2016[edytuj kod]

W kolejnym sezonie dotarła do finału rozgrywek cyklu WTA w Québecu.

Rok później, po pokonaniu Kuźniecowej i Kwitowej, osiągnęła ostatni etap zawodów rangi Premier 5 w Doha, gdzie była bliska zwycięstwa.

2017[edytuj kod]

Nowy sezon zaczęła od półfinału w Auckland. Na australijskim wielkim szlemie przegrała z Pliszkową dopiero 8:10 w decydującym secie. Następnie wygrała debla w Petersburgu w parze z Alicją Rosolską oraz w Stuttgarcie razem z Raquel Atawo.

Okres gry na kortach ziemnych zaczęła od wygrania z Caroline Wozniacki i dotarcia do finału w Charleston. Pokonała Dunkę także w Pradze, kończąc marsz na półfinale. Po raz trzeci ograła ją na Rolandzie Garrosie, a w finale zwyciężyła murowaną faworytkę Simonę Halep 4:6, 6:4, 6:3. W ten sposób stała się pierwszym nierozstawionym zdobywcą paryskiego tytułu od czasu Gustavo Kuertena.

Dobrze radziła sobie również w Londynie, triumfując między innymi nad Switoliną.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj kod]

Turniej 2012 2013 2014 2015 2016 2017 Tytuły W-L
Australian Open A A A A 1R 3R 0 / 2 2 – 2
French Open A A A Q1 1R W 1 / 2 7 – 1
Wimbledon A A A 2R 1R QF 0 / 3 5 – 3
US Open A A A 2R 1R 0 / 2 1 – 2
Ranking na koniec roku 892 672 308 79 43 1 / 9 15 – 8

Występy w grze podwójnej[edytuj kod]

Turniej 2012 2013 2014 2015 2016 2017 Tytuły W-L
Australian Open A A A A 1R 1R 0 / 2 0 – 2
French Open A A A A 1R 1R 0 / 2 0 – 2
Wimbledon A A A A 3R 1R 0 / 2 2 – 2
US Open A A A A 2R 0 / 1 1 – 1
Ranking na koniec roku 934 409 452 152 101 0 / 7 3 – 7

Występy w grze mieszanej[edytuj kod]

Turniej 2012 2013 2014 2015 2016 2017 Tytuły W-L
Australian Open A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A 1R 0 / 1 1 – 1
Wimbledon A A A A SF A 0 / 1 4 – 1
US Open A A A A 1R 0 / 1 0 – 1
0 / 3 4 – 3

Finały turniejów WTA[edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series

Gra pojedyncza 4 (1-3)[edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 20 września 2015 Québec Dywanowa (hala) Niemcy Annika Beck 2:6, 2:6
Finalistka 2. 27 lutego 2016 Doha Twarda Hiszpania Carla Suárez Navarro 6:1, 4:6, 4:6
Finalistka 3. 9 kwietnia 2017 Charleston Ceglana Rosja Darja Kasatkina 3:6, 1:6
Zwyciężczyni 1. 10 czerwca 2017 French Open Ceglana Rumunia Simona Halep 4:6, 6:4, 6:3

Gra podwójna 2 (2-0)[edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 5 lutego 2017 Petersburg Twarda (hala) Polska Alicja Rosolska Chorwacja Darija Jurak
Szwajcaria Xenia Knoll
3:6, 6:2, 10-5
Zwyciężczyni 2. 30 kwietnia 2017 Stuttgart Ceglana (hala) Stany Zjednoczone Raquel Atawo Stany Zjednoczone Abigail Spears
Słowenia Katarina Srebotnik
6:4, 6:4

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 60 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj kod]

Data Turniej ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 29/11/2012 Szwecja Sztokholm 10 000 twarda (hala) Szwecja Ellen Allgurin 6:1, 6:3
2. 18/02/2013 Szwecja Helsingborg 10 000 dywanowa (hala) Szwecja Ellen Allgurin 6:2, 7:6(3)
3. 11/11/2013 Finlandia Helsinki 10 000 twarda (hala) Szwecja Susanne Celik 7:5, 4:6, 7:5
4. 07/04/2014 Włochy Pula 10 000 ceglana Francja Jade Suvrijn 7:6(4), 6:1
5. 21/04/2014 Włochy Pula 10 000 ceglana Hiszpania Yvonne Cavalle-Reimers 6:2, 7:5
6. 28/04/2014 Włochy Pula 10 000 ceglana Włochy Alice Balducci 4:6, 7:6(1), 6:3
7. 23/02/2015 Rosja Petersburg 50 000 twarda (hala) Rumunia Patricia Maria Țig 3:6, 7:5, 6:2

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj kod]

Gra pojedyncza (1)[edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 2014 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Słowacja Kristína Schmiedlová 2:6, 6:3, 6:0

Bibliografia[edytuj kod]