Jeļena Ostapenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jeļena Ostapenko
Jeļena Ostapenko
Państwo  Łotwa
Miejsce zamieszkania Ryga
Data i miejsce urodzenia 8 czerwca 1997
Ryga
Wzrost 177 cm
Masa ciała 68 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Zakończenie kariery aktywna
Trener Anabel Medina Garrigues
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2 WTA, 7 ITF
Najwyżej w rankingu 5 (19 marca 2018)
Australian Open 3R (2017, 2018)
Roland Garros W (2017)
Wimbledon QF (2017)
US Open 3R (2017)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3 WTA, 8 ITF
Najwyżej w rankingu 32 (19 czerwca 2017)
Australian Open 1R (2016-2018)
Roland Garros 1R (2016, 2017)
Wimbledon 3R (2016)
US Open 2R (2016)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Łotwa
Igrzyska olimpijskie młodzieży
Brąz
Nankin 2014 gra podwójna

Jeļena Ostapenko (ur. 8 czerwca 1997 w Rydze) – łotewska tenisistka narodowości ukraińskiej, zwyciężczyni French Open 2017.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

2012-2014[edytuj | edytuj kod]

W zawodach rangi ITF w Tallinnie w roku 2012 po raz pierwszy przeszła przez kwalifikacje i wygrała jeden mecz w turnieju głównym.

Jeszcze w tym samym sezonie zdobyła pierwszy tytuł (w Sztokholmie).

Dwa lata później wygrała juniorski Wimbledon w grze pojedynczej oraz została brązową medalistką igrzysk olimpijskich młodzieży w Nankinie.

2015-2016[edytuj | edytuj kod]

W kolejnym sezonie dotarła do finału rozgrywek cyklu WTA w Québecu.

Rok później, po pokonaniu Kuźniecowej i Kwitowej, osiągnęła ostatni etap zawodów rangi Premier 5 w Doha, gdzie była bliska zwycięstwa.

2017[edytuj | edytuj kod]

Nowy sezon zaczęła od półfinału w Auckland. Na australijskim wielkim szlemie przegrała z Pliszkową dopiero 8:10 w decydującym secie. Następnie wygrała debla w Petersburgu w parze z Alicją Rosolską oraz w Stuttgarcie razem z Raquel Atawo.

Okres gry na kortach ziemnych zaczęła od wygrania z Caroline Wozniacki i dotarcia do finału w Charleston. Pokonała Dunkę także w Pradze, kończąc marsz na półfinale. Po raz trzeci ograła ją na Rolandzie Garrosie, a w finale zwyciężyła murowaną faworytkę Simonę Halep 4:6, 6:4, 6:3. W ten sposób stała się pierwszym nierozstawionym zdobywcą paryskiego tytułu od czasu Gustavo Kuertena.

Dobrze radziła sobie również w Londynie, triumfując między innymi nad Switoliną.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Tytuły Z-P
Australian Open A A A A 1R 3R 3R 0 / 3 4 – 3
French Open A A A Q1 1R W 1 / 2 7 – 1
Wimbledon A A A 2R 1R QF 0 / 3 5 – 3
US Open A A A 2R 1R 3R 0 / 3 3 – 3
Ranking na koniec roku 892 672 308 79 43 7 1 / 11 19 – 10

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Tytuły Z-P
Australian Open A A A A 1R 1R 1R 0 / 3 0 – 3
French Open A A A A 1R 1R 0 / 2 0 – 2
Wimbledon A A A A 3R 1R 0 / 2 2 – 2
US Open A A A A 2R 1R 0 / 2 1 – 2
Ranking na koniec roku 934 409 452 152 101 42 0 / 9 3 – 9

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Tytuły Z-P
Australian Open A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A 1R 0 / 1 0 – 1
Wimbledon A A A A SF A 0 / 1 4 – 1
US Open A A A A 1R 2R 0 / 2 1 – 2
0 / 4 5 – 4

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series

Gra pojedyncza 6 (2-4)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 20 września 2015 Québec Dywanowa (hala) Niemcy Annika Beck 2:6, 2:6
Finalistka 2. 27 lutego 2016 Doha Twarda Hiszpania Carla Suárez Navarro 6:1, 4:6, 4:6
Finalistka 3. 9 kwietnia 2017 Charleston Ceglana Rosja Darja Kasatkina 3:6, 1:6
Zwyciężczyni 1. 10 czerwca 2017 French Open Ceglana Rumunia Simona Halep 4:6, 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 2. 24 września 2017 Seul Twarda Brazylia Beatriz Haddad Maia 6:7(5), 6:1, 6:4
Finalistka 4. 31 marca 2018 Miami Twarda Stany Zjednoczone Sloane Stephens 6:7(5), 1:6

Gra podwójna 3 (3-0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 5 lutego 2017 Petersburg Twarda (hala) Polska Alicja Rosolska Chorwacja Darija Jurak
Szwajcaria Xenia Knoll
3:6, 6:2, 10-5
Zwyciężczyni 2. 30 kwietnia 2017 Stuttgart Ceglana (hala) Stany Zjednoczone Raquel Atawo Stany Zjednoczone Abigail Spears
Słowenia Katarina Srebotnik
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 3. 18 lutego 2018 Doha Twarda Kanada Gabriela Dabrowski Słowenia Andreja Klepač
Hiszpania María José Martínez Sánchez
6:3, 6:3

Występy w Turnieju Mistrzyń[edytuj | edytuj kod]

W grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik
2017 Faza grupowa Hiszpania Garbiñe Muguruza
Stany Zjednoczone Venus Williams
Czechy Karolína Plíšková
3:6, 4:6
5:7, 7:6(3), 5:7
6:3, 6:1

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 29/11/2012 Szwecja Sztokholm 10 000 twarda (hala) Szwecja Ellen Allgurin 6:1, 6:3
2. 18/02/2013 Szwecja Helsingborg 10 000 dywanowa (hala) Szwecja Ellen Allgurin 6:2, 7:6(3)
3. 11/11/2013 Finlandia Helsinki 10 000 twarda (hala) Szwecja Susanne Celik 7:5, 4:6, 7:5
4. 07/04/2014 Włochy Pula 10 000 ceglana Francja Jade Suvrijn 7:6(4), 6:1
5. 21/04/2014 Włochy Pula 10 000 ceglana Hiszpania Yvonne Cavalle-Reimers 6:2, 7:5
6. 28/04/2014 Włochy Pula 10 000 ceglana Włochy Alice Balducci 4:6, 7:6(1), 6:3
7. 23/02/2015 Rosja Petersburg 50 000 twarda (hala) Rumunia Patricia Maria Țig 3:6, 7:5, 6:2

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 2014 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Słowacja Kristína Schmiedlová 2:6, 6:3, 6:0

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]